şükela:  tümü | bugün
  • anneannemi kaybettiğimiz gün...
    onunla birlikte, benim de çocukluğumu gömdükleri gün.

    bundan böyle, benim için tüm fesleğenler anneanne kokar...
    kemal sunal filmleri artık anneanne anısına izlenir, kahkahaları hep akla gelir.
    sütlü türk kahvesi onsuz nasıl yapılır da içilir, henüz bilmiyorum. içim nasıl cızzzzz edecek, kestiremiyorum.

    sesin kulaklarımda çınlıyor, adımı zikredişin, gülüşün...
    bana son öğüdünü verip de sessizliğe gömülüşün...

    son anda bile kulağına fısıldadığım gibi:
    "seni çok seviyorum, biliyorsun değil mi?"

    (bkz: #23123854)
  • bu sabah da sokak kuşlarına -senin kuşlarına, artık benim kuşlarıma- yemlerini verdim.
    sonra işe gittim, odamdaki fesleğenimi sevdim, suladım. sanki senmişsin gibi kokladım.

    çok özledim anneanne...
  • üç yıl geçti.
    yoksun ama hep varsın.

    özledim...
  • hayatta tanıdığım en asil, en güçlü, en dirayetli, en çalışkan ve fedakar kadındın sen, canımdın...

    kuşlara bakarken, bana uzaklardan gülümsediğini hissediyorum.
    fesleğenleri sen diye kokluyorum.
    kahve içerken, keşke olsan da beraber keyif yapsak diye hüzünleniyorum.

    öğüdünü unutmadım. kim bilir, belki bir gün...

    geride bıraktıkların olarak birlikteyiz, bütünüz. huzurla uyu.
    seni seviyorum, kınalı kuzum benim...
    çok özledim, çok...