şükela:  tümü | bugün
  • öncelikle bu ülkede atatürk'ü sevmeyen pekala var, zorla saygı duruşunda bulunun diyemeyiz. diyemeyiz de...

    tramvaydaydım ve oturuyordum.
    (bkz: 10 kasım 2018 siren sesinin azlığı) basliginda da bahsedildigi gibi siren sesini sahsen ben de duyamadim. (tramvayda olmanın etkisi vardır elbette, ama hiç duymadım.) ayrıca tramvayın durmasından da uyanamadım. o da benim mallığım sayılabilir. dışarıdaki insanları görünce fark edip hemen ayağa kalktım. yanımdaki kişi de ineceğimi zannetti. yol verdi. işin trajikomikliği burada. günün öneminden pekala haberdar bu insanlar. hadi o da duymadı sesi diyelim. insanların saygı duruşunda olmasından anlayabilirdi. pek çok kişi saygı duruşuna geçmedi. ayakta olanlarsa duruşlarını bozmadı. araç durmasına rağmen gördüklerimin hepsi iki büklüm şekilde direklere tutunuyordu.

    dediğim gibi aslında normal bir durum. saygı duymadığın insana saygını gösterecek hareketlerde de bulunmazsın.
    işin tuhafı aslında, tüm gücüyle vatanını savunan, yaşadığın ülkenin kurucusu, bastığın topraklarda özgürce nefes almanı sağlayan insana saygı duymaman.