şükela:  tümü | bugün
  • ilk kez başıma geldi bugün. 27 yaşındayım, bugüne kadar hiçbir 10 kasım'da içime bu kadar hüzün dolmamıştı. sirenler çalmaya başlayınca da dayanamadım.

    ata'nın arkasına alıp vatanı kurtardığı insanların ona nasıl düşman kesilip ondan bu kadar nefret etmeye başladığı ve kurduğu cumhuriyetini el birliğiyle yıkmaya çalıştığı fikri çok kötü yaptı.

    her 10 kasım'da "doktor doktor kalksana, lambaları yaksana" şiirini kah okuduk kah duyduk. ilk kez bu kadar sert bir yumruk etkisi yarattı bünyemde.

    ata'm. minnetle olduğu kadar ilk kez bu kadar hüzünle anıyorum seni. affet.

    edit: akşama kadar düşündüm. utanç duygusundan kaynaklı olduğu kanısına vardım. tam bugün yoldayken bir radyoda atatürk'ün en sevdiği şarkılar serisi vardı mesela. onda da bir kötü oldum. çok azını yaptığımıza inandığım için utanıyorum sanırım.
  • yalnız olmadığımı bilmek...
  • ağlarsınız, içiniz şişe şişe, göstermemeye çalışırsınız... siz tutmaya çalıştıkça gururunuzla oynamışlar gibi içiniz titreye titreye dışarı çıkmaya başlar ve gözünüzün bir yanından o soğumaya başlamış 10 kasım sabahları sıcak gözyaşınız değer yüzünüze.
  • özeldir. en anlamli olandır belki..

    sirket önünde tüm çalışanlar olarak saygi duruşunda dururken gözümden akan damlaya engel olamadim.. sanirim yıllar geçtikçe daha cok atayi aramaktan bu duygu yoğunluğu..
  • her geçen yıl biraz daha fazla hissediyorum yokluğunu.

    her geçen yıl biraz daha fazla acıtıyor canımı o kahrolası siren sesi.

    her geçen yıl biraz daha fazla bilincine varıyorum senin.

    her geçen yıl kendime biraz daha fazla kızıyorum. canım memleketim gün be gün değişirken elimden bir şey gelmediği için.
  • 23 yaşında benim de başıma gelen olaydır. seneler geçtikçe insan daha fazla duygusallaşıyor, özlem duygusu kabardıkça kabarıyor. boğaz düğümlenmesi gözdeki birikmeyi harekete geçiriyor...
  • salt mustafa kemal atatürk için değil, türk kurtuluş savaşına katılmış tüm halk içindir, manası mustafa kemal'in bu insanları temsil edebilecek, onları zamanında bir araya getirebilecek yegane ve başarılı olmuş asker/devlet adamı olmasıdır.

    boğazım düğümlenir.
  • az önce tören bitti. önce siren sesi çaldı, ardından istiklal marşı. tam o anda gözlerim yaşardı.
  • sebebi ne memleketin halidir ne de hüzün. ölümünden onca yıl sonra bir insanın anısına, tam öldüğü dakikada, tüm memlekette hayatın 1 dakikalığına durması, bu duygu yoğunluğu, bu mesaj, bu gurur doldurur insanın gözlerini.

    hepimiz farklıyız belki, belki birbirimizi sevmiyoruz, kavgalarımız, mücadelelerimiz var. ama her sene bu gün 09:05'te milyonlarca insan işini gücünü bırakıp hayatı durduruyor, bayrağına dönüp o insanın anısına saygı duyuyor. işte bu duygu insanın gözlerini dolduran.

    sadece ata'ya değil. onca yokluğun içinde bu mücadeleyi verip bugün kendi bayrağımızın önünde böyle dik durabilmemizi sağlayanlara duyulan bir minnet. ne yaparsak yapalım ödeyemiyoruz o borcu. ödeyemeyiz. sadece ağlayabiliyoruz. mahçubiyetle, minnetle, saygıyla...
  • başıma onlarca bela geldi, sevdiklerimi kaybettim tek bir damla yaş gelmedi gözümden. hatta çevremdekiler duygusuz derler hep.

    ama ne zaman çanakkale türküsünü ya da 10 kasım'daki siren seslerini duysam gözlerimden yaşlar süzülür.

    yıllar geçtikçe daha da şiddetleniyor, çünkü ülke olarak daha da kötüye gidiyoruz. bütün yıl okuduğum, izlediğim haberler yüzünden içimde biriken o nefret ve keder 10 kasım'da gözlerimden akıyor.