şükela:  tümü | bugün
  • akşam üstü babamla tv de saldırı haberlerini izliyorduk daha ikinci uçak carpmamisti canlı yayında izlerken ikinci uçağın binaya çarpışına şahit olmuştum o an gözünden hiç gitmez.
  • anadolu öğretmen lisesindeki ilk yatılılık günümüdü 11 eylül 2001. o zaman öyle sosyal medya vs. yok daha. bulunduğum okulun kantininde tv falan da yoktu. kısaca dış dünyayla bağlantımız yoktu. zaten evden ayrılığın acısından ne olup bittiğini de merak etmiyordum. yaklaşık iki hafta sonra eve gittiğimde öğrendim saldırıları. yer yerinden oynamış meğersem haberimiz yokmuş.
  • yaşım 11, o gün kanepede uzanmış atv'de ayı yogi çizgi filmini izliyordum. normalde çizgi film bittikten sonra yabancı bir dizi çıkıyordu. tam emin değilim ama, ya çizgi film yayınlanırken ya da çizgi film bittikten sonra reklamlar yayınlanırken aniden canlı yayına geçildi. ali kırca heyecanlı heyecanlı olayları anlatıyordu. kendisi olan biteni anlatırken ikinci kuleye henüz saldırı olmamıştı. fakat aradan azıcık zaman geçtikten sonra diğer kuleye de uçak çarptı canlı yayında. o an gözlerim fal taşı gibi açıldı ve tüylerim ürperdi. gerçekten üzülmüştüm. çünkü kendimi bildim bileli bizim evde ikiz kulelerin olduğu bir poster vardı duvarda. o kulelerin en tepesine çıkma hayallerim vardı. onları filmlerde veya kliplerde görünce seviniyordum. saldırılardan sonra kuleleri filmlerde veya kliplerde görünce üzülüyorum. örneğin leon filmini her izlediğimde, shape of my heart eşliğinde kameranın yükselip bize genel bir new york manzarası sunduğu o son sahnede evimizdeki o eski poster geliyor aklıma.
  • lise hazirliktaki ilk gun.
  • pide yaptırıyordum. pidecinin televizyonunda herkes pür dikkat o anı izliyordu. pide küreğini tutan emektar kardeşimizin tek derdi pidelerin yanmamasıydı. varol pideci.
  • üniversitede öğrenciydim. bi aile dostumuz avukatın ofisine staj gibi gidip geliyordum. ofisin tam karşısında da bir beyaz eşya dükkanı vardı. vitrindeki televizyonda bir haber kanalı açıktı. ofisin penceresinden bakınca az çok televizyonu görebiliyorduk. bir ara gözüm vitrindeki televizyona ilişti. bi gökdelenden dumanlar çıkıyordu. şimdiki gibi internet falan olmadığı için ne olduğundan habersizdik. bi süre sonra patronun eşi telaş içinde geldi. amerika'ya saldırı olduğunu, savaş çıktığını falan söyledi. oha dedik hangi çılgın amerika'ya savaş açacak. ofisin penceresi önüne doluşup vitrindeki televizyona bakmaya başladık. ben merak ettiğimden aşağıya inip televizyonu izlemeye başladım. sonra etrafıma bir sürü insan toplandı. her kafadan bir ses çıkıyordu. yok kaza olmuş, yok füze atılmış. ulan amerika'ya kim füze atacak diye düşünürken kalabalıktan biri "artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacak" gibi bir şey söyledi. kimdi o abi bilmiyorum ama müthiş bir öngörü sahibiymiş. bir süre hollywood filmi izler gibi yanan gökdeleni izledik. sonra ofise çıkıp mevzuyu anlattım. herkes bir korku ve hayret içindeydi. sonrasında amerika, afganistan ve ırak'ı işgal etti, istanbul'da bomba yüklü kamyonla iki tane sinagoga ve hemen bir kaç gün sonra da leventteki hsbc bankası ve taksimdeki ingiltere başkonsolosluğu'na terör saldırıları oldu. o dönemde şehir içinde gördüğümüz her kamyon bizde dehşet uyandırıyordu.

    mevzu uzun ama bu da böyle bir anımdır işte.
  • o gün işe gitmemiştim ve ailemle yer sofrasında evde yemek yiyordum. ikinci çarpmayı cnnturk ten canlı görüp şoka girmiştim.
  • akşam yemeğinde haberlerde izliyorduk tarihi net hatırlamıyorum 12 eylül akşamı da olabilir, çocuktum. insanların çaresizlikten metrelerce yükseklikten kendini boşluğa bıraktıklarını hatırlıyorum.
  • ikinci uçağın çarpışını canlı canlı izledim. aksiyon filmi gibi oturup izledik hepsini. pentagona doğru düzgün çarpmadığı için üzülmüştüm de. o günden beridir de düşünürüm bu nasıl hayal gücü diye. tamam japonlar kamikaze işini savaşta kullandılar ama yolcu uçağı kaçırıp gökdelene çakmak nedir yahu. bir gün bu işin aslı ortaya çıkacak ve öyle basit bir terör saldırısı olmadığını herkes görecek. neyse saldırı bana kalırsa bizim 15 temmuzla benzerlikler gösteriyor. en basitinden olan yine masuma oldu.
  • olaya sevininlere karsi yapilanin bir teror saldirisi oldugunu ve olenlerin masum insanlar olsugunu anlatmaya calistim.

    fransada olan saldirilar ve sonrasinda stadlarda yapilan saygi durusundaki isliklar gosteriyor ki degisen hicbir sey yok