şükela:  tümü | bugün
  • bu açtığım 2. başlık yazarlığım süresince.
    anneannemin işgüzarlığı yüzünden , kuşum balkon kapısından kaçmış.
    ben evde yoktum, komşuya inmiştim. anneannemin ve komşumun kızı cemre'nin sesiyle irkildik.ne olduğunu anlayamadan kuşumun kaçtığını söylediler. oturduğumuz semtte işlek bir caddeye bakıyor. milyon tane ağaç var. hemen aşağıya indim. elim ayağım titriyor. yok. yok yok. bi taraftan anneanneme bağırıyorum. zaten istemiyordu evde. bilerek yaptığını düşündüm. sonrası karanlık. herkese bagirmisim. sesini duydum. ya da zihnimin oyunuydu bilemiyorum. ve karşı apartmanın önündeki ağaçta gördüm. rengi yeşil zor seçiliyordu ama oydu. oraya gidip kafesini götürdüm gelemedi. çok yüksekte olunca alamadık. o gelemedi derken ... ağacı sallayıp kafese gelmesini sağlayalım dedik , gelmedi. daha yüksekteki ağaca kondu. hava kararıyor. korkuyorum. daha önce itfaiyeyi aramışlar , sıkışmadıysa gelemeyiz demişler. tabii ne kadar doğruysa. son şans ben aradım. düzgünce konuştum ve adresimi alıp en kısa zamanda geleceklerini belirttiler.
    ve geldiler. bu yazı onlara teşekkür yazısı.

    özet geç diyenler için: kuşum kaçtı ve afyonkarahisar itfaiyesi kuşumu kurtardı.
    cok mutluyum ve bu bana bir ders oldu.
    afyonkarahisar itfaiyesine sonsuz teşekkür ederim.

    edit: geçmiş olsun dileyen yazarlara ayrıca teşekkür ederim. iyi insanlar iyi ki varlar.
  • (bkz: viagra virali)
  • twitter esprisi kasan tipler tarafından sulandırılmaya çalışılsa da çok güzel olaydır.
  • bu kadar duygu yüklü bir olayı ve yine sonu harika biten bir olayı, aptalca, ergence espiriler ile süsleyenler inşallah sonu iyi bitmeyen kayıplar yaşar!!.

    bu arada ülkemizde bazen güzel şeyler oluyor. itfaiye ekibine cidden helal olsun. konuyu açan arkadaş twitter ve instagramda da aynısını yaparsa, mevzu bahis itfaiye ekibi için daha iyi diye düşünüyorum.

    not: benim de iki kuşum var. bir ara 1 ay evden uzak kaldım. valla aile ferdimmiş gibi baya özlemiştim kerataları.