şükela:  tümü | bugün
  • 70. cannes film festivali'nde jüri büyük ödülünü kazanmıştır.
  • robin campillo'nun yazıp yönettiği 2017 yapımı film. yanlış hatırlamıyorsam 120 bpm insan kalbinin dakikadaki (per minute) ortalama atım sayısı idi.
    hiç konuya falan da değinmedim, bilmiyorum, ne kadar saçma çorak bir giri oldu bu böyle . kusuruma bakmayınız ahali.
  • filmekimi 2017'de izlenebilir. act up paris örgütünü ve eylemcilerini konu ediyor.

    (bkz: act up)
  • pedro almodovar'ın basın toplantısında ağladığı kadar varmış.

    --- spoiler ---

    toz zerreciklerini sevdiğim film. o kadar uzun süre ve benim için büyüleyici bir atmosferde gösterildi ki bunlar, sean'in küllerinin savrulduğu sahnenin de buraya bağlanmasını isterdim. hatta bekledim. başta bu kadar üzerinde durulmasının sebebi bu olsun istedim. olmadı.

    --- spoiler ---
  • robin campaillo'nun act up paris günlerinden esinlendiği aids konusunda farkındalık yaratmaya çalışan grubu anlatan film. ilk yarısında grubun yaptıklarına ve aids sorunlarına odaklanışı ile belgesel tadında iken grupta yeşeren bir aşk hikayesine doğru çekiliyor kamera. sean ve nathan'ın doğallığı içinde devam ediyor film. (bkz: filmekimi 2017) kapsamında izlediklerim arasında bende en çok yer eden oldu. (bkz: dallas buyers club)'ı sevmiş ve etkilenmiş bir insan olarak bu filmin ondan kat kat iyi olduğunu söylemem gerek. biraz uzun süre olarak ama gözünüz korkmasın lütfen. hala izlesem mi diyen varsa uzun uzun eleştiri adı altında güzellemesine şuradan erişebilir.
  • dün akşam seansında moda sahnesinde izlediğim gerçekten etkileyici bir film. öyle ki film 18.45’te başlayıp 21.05’te bittiği ve hiç ara verilmediği halde inanılmaz akıcı geçti.
    konusu aids farkındalığı ve lgbt bireylerin hakları temelinde olsa da filmde ölüm kavramı inanılmaz gerçekçi işleniyor. çıkışta sevdiklerimi aramayı isteyecek kadar hayatı sorgulattı sağolsun.