şükela:  tümü | bugün
  • şehitlere görevimiz nedir ne değildir... başlığıyla yazılmış harikulade bir gülse birsel yazısıdır. özellikle kafasına göre şehitleri farklı klasmanlara ayırıp insanları boş yere geren akp'liler iyi okusun bu yazıyı diyeceğim de zor..

    buradan okuyabilir, linke tıklamak istemeyenler de aşağıdan okuyabilirler;

    --- spoiler ---

    orhan veli şiirinde “neler yapmadık şu vatan için / kimimiz öldük / kimimiz nutuk söyledik” der ya...

    şu an bir orhan veli olsa belki “neler yapmadık şu vatan için / kimimiz öldük / kimimiz birbirimizi linç ettik” derdi...

    yahu memleket hüzünlü, her gün gencecik insanların cenazesi var. cenazede kavga edilir mi? benim bildiğim cenazede sakin olunur, ölene saygıdan soğukkanlı, nazik davranılır. küsler bile kaybedilmiş sevilenin yüzü suyu hürmetine birbirine selam verir.

    biz? birbirimize sosyal medyadan, ekrandan, şuradan buradan hakaret edip taş atma peşindeyiz. ‘onlar’, ‘şunlar’, ‘bunun takımı’, ‘ötekinin ekibi’, ‘filancacılar’. herkes kaşlarını çatmış, en vatanseverin kendisi olduğuna, tıpatıp kendisi gibi olmayanın vatanseverlik hususunda beş para etmediğine inanmış veya inanmasa da bağırıp çağırarak başkalarını inandırmaya çalışıyor.

    kimisi sosyal medyadan şehitlerle ilgili paylaşım yapmayanı vatan haini ilan eder. kimisi sosyal medyada paylaşım yapana “öyle sosyal medyada paylaşım yapmakla olmaz bu işler” diye had bildirir. herkes şehitlere görevimiz konusunda birbirine diskur çekmekte, kendi yolunun en doğru ve şahane, ötekilerin yetersiz, değersiz, hatta düşmanca olduğunu söylemekte.

    herkesin şehit haberlerine verdiği tepki farklı olabilir. saygıyla anmak, düşmana öfkelenmek, savaşa öfkelenmek, dua okumak, hislerini bir yere yazmak, sosyal medyada paylaşım yapmak, stratejileri eleştirmek, kendi kendine ağlamak, ağıt yakmak veya inadına işine gücüne, hayata daha çok sarılmak... yani herkesin inancına, görüşüne, hayatına, karakterine göre bu üzüntü nasıl yaşanıyorsa odur. mühim olan birebir aynı tepkiyi aynı kelimelerle vermek değil, milletçe duygumuzun ortak olmasıdır. e zaten milletin tanımı bile budur yahu!

    ve malumunuz, aynı duyguyu hisseden milyonlarca insan, milyonlarca farklı şekilde ifade edebilir.

    sevgili arkadaşlar, değerli vatandaşlar, o gencecik insanlar bu ülke tek parça ve birlik içinde yaşamaya devam etsin diye şehit oldu! ‘biz, ötekiler’ işine girersek, işte şehitlere en büyük saygısızlık bu olur!

    lütfen birbirimize üzüntümüzü farklı şekilde ifade etmek, veya içimizde yaşamak konusunda tahammüllü olalım.

    sakin, saygılı, soğukkanlı ve birlik içinde duralım. belki şehitlere en önemli görevimiz budur...

    --- spoiler ---
  • üzgünüm ama samimiyetine güvenmediğim yazıdır.
    "o gencecik insanlar bu ülke tek parça ve birlik içinde yaşamaya devam etsin diye şehit oldu!" cümlesiyle götü sağlama almıştır gülse hanım. barış isteyen muhaliflerden sanmayın beni diyor yukarıya. haşa savaşa karşı değilim, elbette ki devletimin kararlarının arkasındayım diyor.
    yani bunca gencin ölmesi zaten bir gereklilik, adeta a priori bir bilgiymiş gibi giriyor konuya. esas mesele biz buna nasıl tepki vermeliyize bağlıyor. bravo diyorum kendisine. hepimiz el ele tutuşalım aynen...
  • gözyaşları içinde okuduğum yazıdır.