şükela:  tümü | bugün
  • 14 şubat gibi günlerin nazarımda pek bir önemi olmadı hiç. bu günün beynimde yarattığı tek çağrışım, 4-5 sene önce komşumuzun 17 yaşındaki kızının emekli polis olan babasının beylik tabancısıyla intihar ederek ölmesi. o sırada memleketinde olan annesi mahvolmuştu. "keşke istanbul'da olsaydım, o zaman hiçbir şey böyle olmazdı" demişti. ben uzaktan tanıyan komşu olarak bile çok kötü olmuştum. intihar sebebi, erkek arkadaşını 14 şubat'ta başka bir kızla görmüş olması. "ah be yavrum hele bir erkek için değer miydi?!" diyorum hala gıyabında. nurlar içinde uyu güzel yağmur...