şükela:  tümü | bugün
  • 15 temmuz gazisi cumali ibin'in 15 temmuz gazileri olarak uğradıkları haksızlıkları anlattığı duyurudur. kendilerine verilen sözlerin yerine getirilmediğini söylüyor ve yetkililerden çözüm bekliyor.
  • (bkz: hortumu nerde bu itfaiyenin.)

    gezi çocukları vardı. berkin elvan, ali ismail korkmaz, ahmet atakan, ethem sarısülük, mehmet ayvalıtaş, medeni yıldırım ve hasan ferit gedik. onları tanıyor muymuş? gazi deyince ben de hep gezi çağrışır.
  • bir kişinin normal şartlarda sağlık raporuyla kanıtlanmış %40 oranında engelli olması gerek, fakat gördüğüm kadarıyla o gün gazi olduğunu söyleyenler ve maaş almaya çalışanlar sapasağlam.
    doğuda yaralanan askerlerde dahi gazi haklarından yararlanabilmek için yüzde 40 engelli olunması şartı aranıyor.
    bu yüzden haksız istek.

    edi; bu adam ne istiyor derken aklımdan geleni konuşur gibi yazmıştım. düzeltme
  • pkk terörü ile mücadele ederken gazi olan, sonrasında hatırlanmayan veya hak ettiği değerden mahrum bırakılan vatan evlatlarının yaşadıklarını anlatan unutmayın gazilerin gerçeği isimli eser mutlaka okunmalıdır;

    cenzgiz özerden: belediye otobüsüne bir kere bindim otübüs şöförü geç geç bedavacı dedi, bir daha belediye otobüsüne binmedim.

    rafet değerli: “köy korucularının köyünü bastılar, oraya gittiğimde şoke oldum, sobanın kuzinesinden altı aylık bebeği çıkardım…

    10 dakika gitmeden mayına bastık, sol ayağım, ayak bileği, parmak, tarak kemiği hepsi gitti, dizime kadar yanıktı. 2000'li yıllara kadar gazinin anlamı vardı, nereye gidersek, devlet kurumlarında müdür bile kapıda karşılardı, buyur ederdi, gazinin şu an anlamı da yok, değeri de yok.”

    "selim acar: “bir anda kolumu kaldıramadım, vurulduğumu anladım, kurşunlardan biri göğüs kafesimin altına girmişti, zor nefes alıyordum, ölümü beklemem gerekiyor galiba diye düşündüm, birinin ‘selim öldü' dediğini duydum, ‘ben ölmedim' diyemedim, sesim çıkmıyordu, vücuduma üç kurşun girmiş, uzuv kaybım var, iç organlarım parçalanmış, askerden sonra dört yıl serseri mayın gibi kendimi aradım, neredeyim, neler oluyor diye günlerimi geçirdim, tek tek şehit arkadaşlarımın mezarlarına gittim, oraya mı aitim, buraya mı, algılayamıyorum, bazen kendimi tuvalet kağıdı gibi hissediyorum, kendi vatanımızı savunduk ama, sanki paçavrayız.”

    erhan atik: “insanların duyarsız olması beni çok üzüyor. kimi insanlar ‘benim için mi vuruldun?” diyor. bu cümle beni bitiriyor.”

    erol aydın: “davul zurnayla gittim, koltuk değneğiyle döndüm, bazı insanlar ‘devletten maaş alıyorsun, daha ne istiyorsun?' diyorlar.”

    erol ayhan: “karaciğer, bağırsak, böbrek, kalp, ortopedi, beyin, sinir cerrahisi, üç ay içinde 41 ameliyat oldum, bacağımı diz üstünden kestiler, yıllar geçti, hâlâ vücudumdan şarapnel parçaları çıkıyor, biz gazileri biz gazilerden başka kimsenin anlamadığını gördüm.”

    edit: terör şehitleri kimin şehidi?
  • "bizim bildiğimiz akparti tutamayacağı sözü vermez"den sonrasını okumadım.
  • "allah rızası" ile başlayıp, "maaşımızı alamıyoruz"la devam eden akp'li serzenişi. türk tarihi gerçekten bunlar gibi bir güruh görmedi.

    eğer o gün orada vatanın için çarpıştığına inanıyorsan, oturur kendinle gurur duyarsın, o kadar. gerisi tırıvırı. yok maaşımı vermediler, yok sigortamı yatırmadılar diyeceksen tam manasıyla "gazi" ol(a)mıyorsun maalesef.
  • ya amk bir gecede gazi mi olunurmuş. bir de nasıl gazlamışlar birbirlerini sanki yıllarca tsk ya hizmet ettiler de haklarını alamamışlar amk. bir gece terliklerle çıkıp iki bağırdınız diye mareşellik verelim size isterseniz gazi paşa hazretleri.
  • vatan matan hikaye demek, olan, doğuda can veren otuz küsur bin vatan evladının ailesine oldu, gerçek vatanseverler hiç bir karşılık beklemedi
  • vah vah vah...
    ayıp ediyorlar bu kardeşlere.
    bence ülkeden de pay verilmeli bu "gaziler"e. (!?!)
    gaziliğin de eski tadı kalmadı.

    gerçek gaziler için:
    unutmayın
    (bkz: unutmayın / gazilerin gerçeği)
  • tüm bu güruh için tek bir sıfat yeterli sanıyorum, bkz bahanesiyle abdye selamlar.

    (bkz: #9275523)