şükela:  tümü | bugün
  • maçı izlediğim kahveden dışarı fırlayıp caddenin ortasında yere uzanmıştım, tabi o anda bütün türkiye maçı izlediği için yol bomboştu. sonra da sabaha kadar porsuk çayının kenarında halay çekmiştik, öyle bir gün daha yaşamadım.
  • ve devamında galatasaraylı olmasam da balkona çıkıp boncuklu tabancayla havaya boncuk saçmama neden olmuş muhteşem an.
  • yanımdaki masada sevinen 60 yaşındaki amcanın yüzündeki "sevinçten kalp krizi geçiriyorum galiba" ifadesi yüzünden piç olan andır. adamı sakinleştireceğiz diye ne içtiğimiz içkinin çakırkeyfliği kaldı, ne kupayı almanın sevinci. galatasaray'ımın bir sonraki avrupa kupa finalini yaşlılardan uzak izleyeceğim. umarım 60 yaşında bir amca olup gençlerin sevincini piç etmem.
  • evin icinde sempanzevari hareketler yapmaya basladigim an.
  • tüm türkiye'nin kalbinde bir meşale yakmış andır.o günden sonra avrupanın bize, bizim avrupa'ya bakışımız değişmiştir.bir nevi vizyondur.
  • bi daha yaşamak için ömrümden 5 sene verebilirim.
  • tamda penaltıların atıldığı kalenin arka/üst tarafındayız.kupayı alacağımıza popescu son penaltıyı atmadan önce tafarel henry'nin kafa şutunu çıkardığında inanmışız.yanımda tanımadığım bir adam heyecandan sahaya bakamıyor ve iki eliyle tuttuğu sağ koluma habire kafasını vurarak "attı mı? oldu mu?" diye soruyor.penaltı sonrası kolum kıpkırmızı ama tanımadığım bu adamla sarmaş dolaş terim sahada biz tribünde hep beraber ağlıyoruz.
    en kıymetli anılarımdan biridir.
  • insana für elise ringtone'unu bile sevdiren an.