şükela:  tümü | bugün
  • türk sağı ve liberal solun "bürokratik vesayet" heyulasının günümüz varyasyonu. 2000'li yıllarda, hazretleri recep tayyip'in diskurunda tarihsel veçhelerini yeniden kuran pragmatik cephenin yeni hedefi.

    fakat bu yeninin doğuşu, eski zihniyetin öldüğü anlamına gelmez. türkiye'ye has muhafazakar liberallik, aynı tarihi farklı vurgularla yeniden üretir. bu yorumun kökenini, 19. yıl öncesine kadar götürmek mümkündür. bu zihniyetin anakronik tekerrüründe türkiye tarihi, "1839'dan 1876'dan 1908'den ve tabii ki 1923'ten beri aydınlar, ordu ve bürokrasinin ittifakı" olarak değerlendirilir. bu vesayet tezini desteklemek üzere sürekli olarak, birinci meclis'te ikinci grubun tasviyesi, terakkiperver fırka ile serbest fırka'nın kapatılması, 27 mayıs ve 28 şubat'a referanslar verilir. sol'a karşı gerçekleştirilen 12 mart muhtırası ve 12 eylül darbesi ise sadece bir takım siyasi talihsizlikler olarak anımsanır. bunun da suçlusu olarak askeri vesayetin kurucu ilkesi olan ordu özerkliğine dayalı ülke içi bir 'savaş yönetim modeli'nin sürekliliği işaret edilir.

    nihai olarak 2010 referandumunda "yetmez ama evet" reaksiyonu gösteren güruhun tarih bilgisi burada özetlenenin ötesine geçmez ve bugün siyasal islamcı çetenin gölgesinde dolanan sözde özgür iradelerinin dogmatik yansıması olarak sayıklamaya başlarlar: "ama her şeyin müsebbibi 1930'lar cehapesi değil mi kuzum?"