şükela:  tümü | bugün
  • bu acıyı bilirim. benim de edirne'de öğrenci evinde çalınmıştı hayatımda ilk defa adidas ayakkabı almıştım bir de nasıl seviyorum nasıl seviyorum ayakkabıyı böyle rahat mı rahat sırf ayakkabıyı giyip gezmek için sürekli dışarı çıkma isteğim oluyor. bir sabah ekmek almaya gidecekken o acı gerçeği gördüm. çok acı çok allah sabır versin.

    insan insanın ayakkabısını çalar mı vicdansızlar.
    bir de bayram namazında bunu yapanlar var ateş sizi çağırıyor.

    edit: başlık başa kalmış.
  • referandum sevdalısı bir millet olduk madem, idam için bile "gerekirse bir referandum da onun için yaparız." diyebiliyoruz. demokrasimizle tüm dünyaya tokat gibi cevaplar veriyoruz.

    gelin bir referandum da bu suriyeli kardeşlerimiz için yapalım; gitsinler mi kalsınlar mı?
    bu milleeeeeeeeeet en güzel cevabı verecektiiiiiiiiirr inşallah.
    cehape zihniyetine benzemeyelim onlar gibi milletin cevabına saygısızlık yapmayalım. bu milleeeeeeeeeet öyle bir cevap verecek kiiii tokaaatt gibi çarpacak bu cehapenin suratına...
  • hala kapı önüne ayakkabı bırakan insan varmı yav ?
  • şifreli kapısı olan binada kapıya ayakkabı bırakan insanlar olduğunu görmemi sağlamış olay.

    (bkz: insan gerçekten hayret ediyor)
  • 90'larda başıma geldiydi.

    9.sınıf öğrencisiyim , sınıftan birkaç arkadaş bizim evde toplanacaktık.toplanıyoruz toplanmasına da yaptığımız tek şey kapıyı kilitleyip porno dergi okumak sonra 31'e durup oğlanı boğmak filan.
    önceki toplanma biraz olaylıydı. gittiğimiz arkadaş vhs kasetten alman işi bir film izletti ki hepimiz bağlamaları elimize alıp odada yurttan sesler korosuna bağlanmıştık. arkadaşın evinin iç kapılarının kolları ve kilitleri henüz yoktu , o yılları anımsatan bilir , kapı kolunun olması gereken yerde kocaman bir delik vardı. haliyle kapı kilitlenemediği için arkadaşın annesine yakalamıştık elimiz si*imizde evden kaçmıştık.

    bu sefer toplanma bizde olacaktı. arkadaşlar okul çıkışı sabırsızca yanıma geldiler . bizim eve doğru yürüdük. evde annem babaannem filan var. neyse geldik eve , arkadaşlar anneye ve babaanneye sonsuz saygı , hürmet gösterisindr bulunduktan sonra ders çalışmaya (!) geçtik biz. ben dergileri çıkarttım. paylaştık kardeşçe . herkes usulüne uygunca sıvaza girişti. peçeteler dağıtıldı , herkeste bir güzel mayışma hali. neyse cami pencereyi açıp odayı havalandırdık. annem çay demlemiş , çaylarımızı içtik. arkadaşlar kalkalım dediler. annem hepsinin annesine selam söyledi , eve davet etti. çok güzel bir toplanma kusursuzca sonlanmak üzereydi ki kapı açılınca arkadaşların ayakkabılarının benimki dahil yerlerinde yeller estiğini gördük. bir arkadaş " olum biz ne zaman bu işe girişsek başımıza gelmeyen kalmıyor , ben tövbe ediyorum " dedi . arkadaşlara evdeki terliklerden vererek uğurladık , hatta birine meşhur sarı tuvalet terliklerinden birini vermek zorunda kalmıştık. ibnetor ertesi gün okula getirmişti terliği ve sınıf içinde terliği herkese göstererek iade etmişti , o rezilliği de unutmam.
    yanisi dostlar ayakkabıların çalınması kötüdür amk. insanı yerin dibine sokar.