şükela:  tümü | bugün
  • sebebini bilmiyorum ama beni çok huzursuz ediyor gelecek yıllar. bir defa kulağa çok ürkütücü geliyor. sanki önünü alamayacağım hayal kırıklıkları ve yıkımların habercisi gibi... eskinin şefkati, sıcaklığı yok sanki. kulak tırmalıyor ve daha da fazlasını yapacak gibi duruyor.
  • 2020'ler değil de abilikten amcalığa geçecek olmak dehşete düşürüyor beni. allah da kahretsin.
  • girmemize sadece 2 sene kalmış olmasına rağmen sanki hala 20 sene varmış gibi hissettirmesinden dolayı oluşan gelecek korkusu.
  • aslında bir rakamdan değil gelecek olandan korkma hali. sanki sadece yaşadığımız hayat değil, bütün dünya kendi hızına yetişmek için kendini harcıyor. kendi sonumuza ulaşmak için meraklı bir şevkle bölünerek çoğalıyoruz. hiçbir şey net değil. her şey yeni soruları türetiyor. eski zamanların bilgeliği yok. herkes eskisinden de küçük bir parçayı temsil ediyor. çoğu temsil bile edemiyor. çoğalıyoruz, çabalıyoruz, deliriyoruz. öldürüyoruz kendimizi. kendimizi acımasızca harcarken başkalarını daha da kolay harcayabildiğimiz bir yaşama biçimi seçiyoruz. daha acımasız olanlarımız var. onlara bakıp halimize şükretsek de biz de salt iyi olmaktan çoktan uzaklaşmışız. sahip olmayı ödün vermeden başarmayı istiyoruz.

    küçük parıltılarla avunamıyoruz ama aydınlık yaratmak için kılımızı kıpırdatmıyoruz. kıpırdatanların sesi de öylesine cılız kalıyor ki. gelecek hüzün vaad ediyor bana. daha iyi olmasını şiddetle arzuladıkça daha da batmayı temsil ediyor.

    güzel şeyler var ama maalesef avutmuyor... gelecek, korkutuyor.

    edit: içlerinizi kararttığım için üzgünüm. umarım yanıldığım için korkuyorumdur. ve umarım yanıldığımla kalır ve kimseyi mutsuz etmeden bu dünyadan ayrılmayı başarırım.