şükela:  tümü | bugün soru sor
480 entry daha
  • akp hükümetinin türkiye'deki "sıradan kötü" hükümetlerden biri olmadığına dair ilk duygumun oluştuğu olay.

    her ne kadar korkunç olsalar ve korkunç sonuçları olsa da politik facialara alışkındım, beklentilerim belliydi. yolsuzluklara da alışkındım, herkes yiyor. bazı korkunç olaylar, kontrol dışı, "gizli" güçler ve hesaplarla olan olaylar, çok can yakıcı ve korkutucu olanlar yani, bunlar da kapsamım dışında olduğu için günlük hayatımı etkilemiyordu. bombaların patlamasından hükümetleri sorumlu tutarsın ama yine de deprem gibi, dışsal bir olay gibi yaşarsın. hükümetin kendi eliyle bir yere bomba koyduğunu falan düşünmezsin.

    ancak bu kaza, beceriksizlik, kurnazlık ve basit dolandırıcılıkla onlarca insanın öldürülmesi temel bir güven duygusu yitimi yarattı bende. o zaman kimse hızlı tren-hızlandırılmış tren farkını bilmezdi. yakup kadri'nin ankara romanı dağıtılmıştı ilk seferinde. medeniyette bir adım daha atılmış gibi bir histi bu, bir sonraki adım elektrikli araba veya uzaya çıkmak olabilirdi mesela.
    kaza olduğunda herkesin kandırıldığı ortaya çıktı. bu kadar basit bir konuda, susurluk gibi aptalca ama büyük bir komplo değil, çok temel bir konuda bunun yaşanması, günlük hayata dair bir güvensizlik.
    şimdi doktorları, öğretmenleri dövüyoruz, işçi para almasın diyoruz, medya bir yana hukuktan vazgeçmişiz. hala uzaya çıkmaktan heyecanlanmak istiyoruz ama bu günlük hayat düzenlenmesine ilişkin kaza yaşandı ve bedeli ödenmedi.

    dün ilk defa gebze-halkalı trenine bindim. "tren şuradan kalktı" diye anons veriliyor, duraktaki ekranda görünmüyor. yolda bir defa on dakika kadar durdu tren, sirkeci'de elektrikleri kesildi, geldi. şöför "elektirik kesintisi olacak, hemen gelecek" dedi, korkmayın. sirkeci yenikapı arasını dura kalka elektrikler de cızırdayarak geçtik. yenikapı'da indim. seçim öncesi hazır olmadan açtıkları hattı yolcuyla mı test ediyorlar?

    aklımda bu kaza vardı. güvenmiyorum, güvenmedim, korktum.