şükela:  tümü | bugün
  • bende olan durumdur. kaçınılmazsa zevk al mıdır, stockholm falan gibi bir sendrom mudur, svihs adlı düşünsel eylem midir sebebini kestiremediğim ama artık zamlarmış, dolarmış, rejim değişkliğiymiş hepsi o kadar anlamsız gelmeye başladı ki...

    şaşırma, üzülme, telaşlanma eşiğimde her geçen gün yeni rekorlar kırıldıkça; üst üste gelen vay anasını bu kadar da olur mu denen şeyler gerçekleştikçe artık donuk boş bakışlarla haberleri okuyup geçmeye başladım.

    tacizler, hayvanlara yapılan zulümler, ekonomik durum vs. artık her şey inanılmaz sıradanlaştı sanki. artık yalnızca normal bir şey olduğu zaman şaşırır haldeyim.
  • insanların sikerim, ben mi kurtarıcam bu ulkeyi deyip bos vermesi sonucudur...
  • arap ümmeti olduğumuzu kabullenmeyle beraber gelen rahatlamadır. daha önce az da olsa bir umut vardı. o umut gereksiz stres yapıyormuş. neyse ki yakında bu ümmetin haberlerini, didişmelerini, çemkirmelerini, somurtmasını, gürültüsünü, çöpünü, bokunu, tükürüğünü, ayak kokusunu hiç görmeyip, duymayacağım yerlere göçüyorum.