şükela:  tümü | bugün
  • diyarbakır'ın ergani ilçesinde, çermik- çüngüş yolunun 3. kilometresinde konuşlanmış, güneydoğu anadolu bölgesinin mühimmat ihtiyacını karşılayan bölük. 337 dönem, kısa dönem askerliğimin heba olduğu, akreplerin kol gezdiği, domuzların fink attığı, yılanların yol kestiği tepe eteği.
  • sarkiz bocegi vardi bide.
  • orada askerlik yaparken nedense eve bir daha asla dönemeyeceğimi düşünmeye başlamıştım. askerden önceki hayatım , evim , ailem sanki bir daha ulaşamayacağım bir hayaldi. acaba askerlik bitecek mi ? acaba eve dönebilecek miyim ? hep bu sorularla yaşadım.
    her gece 7-8 kilometre devriyeye çıktım. 20-22 22-00 00-02 02-04 04-06
    20-22 devriyen varsa kralsın , saat sekizde başlarsın devriyeye , biraz hızlıca bir tempoyla 1 saatte tamamlar , silahı bırakır doğru yatağa , kesintisiz 6 saat ve üzeri uyku aman allah'ım.
    22-00 devriyen varsa hızlı bir tempo ile tamamlayıp doğru yatağa allah bereket versin.
    bundan sonrası karanlık , gece 2 de devriyen var adam gelip 1 de dürtmeye başlıyor.
    04-06 devriyesinin tadı bir başka güzel , gün aydınlanıyor , o güneşin doğuşunu 7. kulenin hemen altındaki çayırda sigaralarımızı yakıp az mı izledik be.

    askere çok ciddi ve milliyetçi duygularla gittim , 2 gün sonra hepsi kayboldu ve askere asla gelmeme gerektiğini anladım çünkü ; askerlik benim hayal ettiğim gibi gidip aslanlar gibi vatana hizmet edebileceğim , elime silah alıp vatan savunabileceğim bir yer değildi tam aksine aslanın kediye boğdurulduğu , amaçsız yığınların nedenini bilmediği işleri yapmasıydı.

    ülkemizde aptal insanlar olduğunu biliyordum çokça görmüştüm ama ben bu kadar çok ve bu kadar geri zekalı insanların yaşadığını askerde öğrendim , tuvalet görmemiş adamı askerde gördüm , adam bu yaşına kadar çayıra çimene sıçmış.
    yani anlatamayacak kadar enteresan adamlar var neyse...

    bu bölükte nöbet tutan bir asker görmedim , nöbet kulesinde uyuyanlar , sohbet edenler , takılanlar. bölüğün yeri aslında tehlikeli bir yer sonuçta ergani , hem de dağın başı ama nedense kahraman askerimiz dağın eteğinde tel örgünün dibinde rahatlıkla uyuyabiliyor , adam gelip kurşun kullanmadan öldürse şehit olacak ilginç.
    tabi askerin elinde keleş , pili bitik gece görüş dürbünü nöbet tutsa ne olacak , bir durum olsa zaten kurtulması çok zor. burada anladığım en önemli şeylerden biri de komutanlar için asker değersiz bir eşya gibi , asker ölebilir , sakatlanabilir kıymetsizdir yani , ne olmuş ki ? tabi arada çok kral komutanlar da vardı , askerden sonra da görüştüğümüz krallar yılmaz uzman ve onun gibiler.
  • 356. kd olarak askerliğimi yaptığım bölük efendim burası. genelde sevk sonuçları belli olduğu zaman herkes gideceği yerleri yazar, lakin burası çok az şanslı(!) kişiye çıkıyor sanırım ki; başlık altında bilgi paylaşımı olmamış.

    eğer herhangi bir sorunuz olursa yeşillendirin, seve seve cevaplarım.