şükela:  tümü | bugün
  • sanırım, herhangi bir sol partinin 5 haziran 1977 genel seçimleri ile beraber bir seçimde türkiye'de birinci sırayı aldığı iki seçimden biri (çok partili demokrasiden bahsediyoruz). ecevit'in dsp'si de %9 oy almıştı. yani darbeden on yıl sonra bile solun oyları %40'lara yakın idi. bu momentum, baykal'lar, ecevitler inönü'lerin siyasi dehası ile iktidara değil baraj altlarına doğru yöneldi, rakip sağ partiler eridi, islamcılar yükseldi.

    bu seçimlerde 3 büyük il dahil, 8 büyükşehir belediyesinin 6sını shp kazanmıştır.
  • bu seçim sol bir partilerin birinci bitirdiği iki seçimden biri değildir evet, düzeltmek lazım.
    1973'teki yerel (9 aralık 1973) ve genel (14 ekim 1973) seçimleri de chp birinci bitirmiş. 1977'deki yerel seçimleri de. bunun dışında yerel ve genel seçim birinciliği yok.
    27 mayıs sonrasındaki 1961 seçimlerindeki chp'nin sol bir kimliği olduğunu savunmak zor. ortanın solu 1966'da telaffuz edilmişti sanırım. dsp'nin 99'da %22'lik birinciliğini sol ile ilişkilendirememem ise acayip.
    bu nedenle 89 seçimleri ile beraber sol kimlikli partilerin kavram olarak gündeme geldiği dönemden (1965'de tip* giriyor seçimlere) itibaren yapılan toplam 20 seçim içinde birincilik sayısını 6 olarak düzeltmek lazım.
  • bu seçim sonrasındaki beş yıllık dönemde shp, meclis'te ve yerel yönetimlerde gösterdiği üstün başarılarla oy tabanını dsp'ye ve rp'ye kaptırmış, 27 mart 1994 yerel seçimleri sonunda %13 ile hezimete uğramıştır. akabinde pek gülünçlü solda birlik denemeleriyle %4'lük baykal chp'sine yem olmuş, nitekim 1995 seçimlerinde %10 barajını ufak bir farkla ancak geçebilmiştir. hatta 99'da onu bile yapamayıp %8,5 ile baraj altı kalmıştır.
  • bu seçimin asıl önemi, son 7 yılda %36-45 arasında seyreden anap'ın oy oranının bir anda ve umulmadık şekilde %21,8'e düşmüş olmasıdır. bu düşüş sonraki yıllardaki siyaseti ve seçimleri epey etkilemiştir ama hhtö'nün çankaya'ya çıkma hevesini etkilememiştir.
  • bu seçime anap, özellikle istanbul'da sinir bozucu bir şımarıklıkla girmiş, insanları "eli kolu bağlı bir belediye başkanıyla çalışmak ister miydiniz?" gibi sloganlarla açıkça tehdit etmiş, üstüne bedrettin dalan'ın, "fark bekliyorum, nurettin sözen de kimmiş." cinsi açıklamaları tüy dikmiştir. tüyün nereye dikldiği 27 mart sabahı açıkça görülmüş, kabak özal'ın koltuğuna yeşillenmeye başlamış haliç gözlü dalan'ın başına patlamıştır. partiden aforoz edilen dalan, bir süre serbest takıldıktan sonra 20 ekim 1991 seçimleri öncesi şahane bir manevrayla demirel'in kollarına sığınmıştır.
  • merkez sol shp ve dsp'nin toplam yüzde 37 oy aldığı
    merkez sağ dyp ve anap'ın toplam yüzde 46 oy aldığı seçimler.

    shp - yüzde 28
    dyp -yüzde 25
    anap - yüzde 21
    refah - yüzde 9.8
    dsp - yüzde 9
    mçp - yüzde 4

    seçimi merkez sol kazanmış görünse de,
    bu türkiye'deki seçmen eğiliminin değişmesinden değil,
    merkez sağdaki bölünmüşlükten kaynaklandı.
    özal ve demirel merkez sağ seçmeni böldü.
  • türk siyasi tarihinin önde gelen aktörlerinin birlikte mücadele ettiği bir seçim olmuştur.
  • recep tayyip erdoğan'ın kaybettiği tek seçimdir. beyoğlu belediye başkanlığına talip olan erdoğan meyhaneleri gezip oy istemiştir zamanında. %6 lık bir farkla seçimi kaybeden erdoğan seçim kurulunun kapısında günlerce ağlayarak seçimi "masada" kaybettiğini iddia etmiştir.
  • ne zaman umutsuzluğa kapılsam aklıma gelen seçimdir. özal'ın neredeyse tayyip kadar güçlü olduğu bir dönemde tüm karizmasını yerle bir etmiştir.
  • refah partisi'nin iktidara yuruyusunun ilk halkasi olan secim. yuzde 10'a dayanan oylari ile refah, msp'nin kullerinden yeniden dogdugunu gostermisti. akabinde uclu ittifak ile genel secimlerde meclis'e girildi ve sonrasinda adim adim zafere yuruyen surec gerceklesti.