şükela:  tümü | bugün
  • 1997'deki konserlerinden sonra istanbul'da verdikleri ikinci konserdi.
    7 yıl aradan sonra abiler kendilerini tekrar gösterdiler bize, hem de ne göstermek!
    konserde üç albümlerindeki hemen hemen tüm şarkıları söylediler, aynı zamanda yeni albümlerinden dört parçaya da yer verdiler.
    stüdyo kayıtlarına hayran olan bizler, konser başlarken belli bir miktar hayal kırıklığına hazırdık, canlı performansları stüdyoyu yakalayamaz belki diye.
    ancak gördük ki abiler orta yaşlarına rağmen deri pantalonlarını çekmişler, deliler gibi çalıyorlar, söylüyorlardı.
    bilindik şarkılarına kattıkları emprovizasyonların yanı sıra müthiş enerjileri ve tempolarıyla da alıp götürdüler.
    maslak venue, aslında yapılan müziğin kültürüne uzak bir yer olmasına rağmen bir kaç şarkı sonra herkes havaya girdi.
    belki de hemen hemen tüm seyircilerin memnun ayrıldığı nadir konserlerden biriydi.
    müzik zevki tabi ki görecelidir, ancak öyle anlar vardı ki konserde,
    "gerçek müzik bu olmalı, diğer her şey bunun gerisinde kalır" diye düşündürdü bizleri.
    'gerçek olamayacak kadar güzeldi' sıfatını sonuna kadar hak etti konser.
    sağolsunlar, yine bekleriz.
    bu yıl daha güzel bir konser olmaz.
  • elektro gitar galiba gruba yeni eklenmis ve ben pek tutmadim. konser sirasinda elektro' dan gelen sesin faderini kapattim* ve diger sesleri dinledim.cok guzel bir konserdi ama nedense gelen azdi. kendi adima sevinmis olsamda grup adina bu kadar az dinleyicinin gelmis olmasina uzuldum.

    beraber gittigim arkadasimin**, grup ile beraber bir bayan flemenko danscinin cikip arada gruba eslik etmesinin daha guzel ve eglenceli olacagini ve konserin performansini artiracagi dusuncesine ise katiliyorum. hakikaten bir bayan dansicinin kosede eteklerini savurarak arada dans etmesi zaten havaya girmis olan dinleyiciyi daha bir costurabilirdi.