şükela:  tümü | bugün
  • yillar oncesinden kötü, aylar öncesinden panik hissetme durumu... günü gelince de "aha iste ölüyom!!" derken ani ve sasirtici bir huzura ve dinginlige ulasma durumu... "sissst baksana bi, sen o kadar da fena diilmissin" söylemli, kendiyle barisma olayi...
  • maksat bunalım, yaş bahane...
  • 30 da bi bunalim (ben unuttum) sona 40 bunalimi var dediler... ben bisii anlamadim.... belkide yas bahane blackbird'un dedigi gibi
  • universiteden mezun oldugumda hep 30 yaslarinda olmayi istedim... olgun olmayi isteme gibi gereksiz tripler isde.. o zamanlar 30 yas grubunu baya baya buyuk gorurdum. simdi o gruptayim ama kendimi hic ole buyuk biri gibi hissetmedim. bunalimada girmedim. guzel yaslar bence.. ne istedigini net olarak bildigin ve kendini tanima yolculugunda sonlara yaklasdigin yas grubu. psikolojik olarak 31 e giriyo olmakda koyu seyler olusturmuyo bende yaslanmak degil, bunalim sadece alismama korkusunun getirdigi bi his... ama kolay asiliyo ve icindeki cocuk hic bi zaman icin olmuyo aksine, daha guclu sariliyorsun icindeki cocuga
  • bu cekilmez hayati 30 yil boyunca nedensiz bir sekilde devam ettirdigini anladigin gün girdigin depresyon...
  • cocukken ben buyuyunce diye refere edilen yaslardir bu 30lu yaslar... ama o yaslara geldikce, cocuklugunuzda kendinizde olmasini beklediginiz 'buyume'nin gerceklesmedigini gorur, ruhen hala gelinecek bir 30 yas siniri varmis gibi hissedersiniz[en azindan bende oyle oldu]
    bu bunalimin esas nedeni , kendinizi 30 yasinda gormek istediginiz yerin hayali ile 30 yasinda bulundugunuz yer karsilastiginda ortaya cikan farktir*.
    o hayalin olusmasinda sizin yasadiginiza benzer hayatlarin izledigi yolun buyuk onemi vardir. siz de kendinizi o yollari izlemek zorunda hissedersiniz. ruhen buna hazir olmasaniz da. isin ilginc tarafi bu yaslara yaklastikca sizi icine alan surec ayni zamanda sizi surec icinde karsilasacaginiz seylere***hazirlar. bu nedenle, bir anlamda bunalim demek cok dogru olmaz. bunalim, sizden beklenenle[kendinizin ve baskalarinin beklentileri] yapmak istediginiz taban tabana zit olmasi durumunda ortaya cikar. bu durumda surecin sizi hazirlamasi da soz konusu olamaz.
    bu yaslarda hayatin kalan kismini nasil yasamak istedigini sorgulayan kisi, birseyleri kaciriyormus hissiyati ve yanliz kalmak korkusu kisitlari altinda acele verilmis [yada radikal] kararlari uygulamaya kalkarsa,30 yas bunalimini hayatinin geneline yayabilir. serinkanli olmak gerekir**.
  • zikredilen yasta olmama ragmen hissetmedigim bunalim. sadece artik cocuk sahibi olmak icin geri sayimin basladigini hissediyorum su mantikla:
    "ulan simdi cocugu koysam cocugumla 30 yas fark olacak aramda, seneye olursa 31 vs vs,hmm 35'i de gecirmemek lazim yoksa dede gibi kaliriz veledin yaninda, hele bir de atticus tribine dusersek ne anladim o babaliktan o zaman..veletle de iki top tepemeyeceksek peeeeh" boyle gider bu..
  • o yaşa gelene dek gözde büyütülen bir şeydir 30 yaş. bu eşiği geçirdikten sonra esasında yaşamın en güzel dönemlerinden biri olduğu anlaşılır. fiziksel açıdan hala genç kategorisinde olup aynı zamanda hem de belli bir düzeni kurmuş olmak açısından kişi kendisine yeterli yaşam olanakları sağlamıştır. kişi hem ne istediğini, en azından ne istemediğini bilmekte, bir kısım deneyimi de cebinde taşımaktadır. yaşamı bir şekilde bir yöne aktığı için hırslar törpülenmiş, huzur arayışına girilmiştir. artık güzel yemekler yemek, güzel içkiler içmek, güzel müzikler dinlemek, bunları dostlarla yapmak tadı çıkarılan hoş aktiviteler haline gelmiştir.

    bu nedenle denebilir ki 30 yaş bunalımı daha gençken yaşanması beklenen ama asla yaşanmayan bir şeydir. öte yandan bunalımı bir alışkanlık haline getirmiş kişi zaten 25 yaşında da bunalmasını becerecektir.
  • yaşı ilerlediği ve çevresindeki birçok arkadaşı evlendi o ise evlenemediyse direk bunalımdır, kafasında büyütür bunu ama hiç düşünmez ben neden evlenemedim diye ve bunu kesinlikle kimseye belli etmezi hayatından çok memnunmuş gibi davranır, neyin var diye sorulduğunda ise kesinlikle bununla alaklı şeyler söylemez; kötü bir dönemdeyim, kafam karmakarışık, bunalımdayım gibi laflara maruz kalırsınız aslında bir b...u yoktur, insanların yaptıkları klasik muhabbet; "üstüme gelme bunalımdayım" bunun gerçek olduğu zamanlarda vardır ama sürekli aynı repliklerle karşılaşılınca insan inanmaz oluyor bazı şeylere...