şükela:  tümü | bugün
  • benim. eheh laf sokacağımı sandınız ama işte gençliğimin verdiği muzip karakterimle ters köşe oldunuz. gideyim biraz contra oynayayım.
  • genç görmeyi geçtim, kendimi hala universite ogrencisi gibi hissediyorum.

    kafa ayni kafa. hayata dair hicbir ciddiyetim yok. bunu bi övünç gibi anlatmiyorum.

    bence bi erkek cocuk sahibi olana kadar gençtir. cocuktan sonra büyürsün.

    edit: cocuk sahibi bazi arkadaslar bizde de bir sey degismedi dedi. seviyorum sizin gibileri:)
  • haklıdır.
    32 ya da 37 ne ki yahu 57 yaşında biri ölünce gençmiş ya tüh demiyor muyuz?
  • buradan 20 yaşında olup kafayı ona buna takmış içi geçmişlere sesleniyorum;

    evladım git gençliğini yaşa, öyle her şeyi bilirim kafalarında yaşama. sen böyle 60'lık teyzeler gibi kendi yaş grubunda olmayanlara, senin gibi düşünmeyenlere, senin gibi olmayanlara hırslanıyorsun ama günler geçiyor, yaşlanıyorsun.

    bir de bu kafayla gidersen 30'una geldiğinde tümden kafayı yer gidersin.
  • 37 seneyi geride bıraktım, son 2 senede 20 kilo verip, geçtiğimiz aylarda 15k koşusuna katıldım ve bitirdim, şimdi 42k maraton için hazırlanıyorum... 20li yaşlarımda içi geçmiş, bezgin, hafiften gebeş dolanan bir tiptim. fiziken ve ruhen hiç bu kadar genç hissetmemiştim kendimi ve bu tamamiyle geçmişteki benim hatam.

    not1: yaşımı söylediğimde genelde inanmıyor yeni tanıştığım insanlar.
    not 2: baklava ve adonis de var.
  • ne görem mahmut mu görem. tabii ki genciz ulan, daha yeni kendimizi bulduk ve hayata dair farkındalıklar oluşmaya başladı.

    toylukla gençliğin farkını bilmeyen ergen saçmalaması.
  • (bkz: olduğundan genç göstermek)

    33 yaşındayım, "askerliğini yaptın mı?" ya da "okul bitti mi?" gibi sorulara maruz kalıyorum. ne'apayım?
  • görmesine gerek yok. zaten gençtir.
  • 32 yaşında iki çocuk babası olmama rağmen kendi kendime hep: "ben hala çocuğum" derim. genç görüyorsa sıkıntı yok bence.