şükela:  tümü | bugün
  • bir dansın varsa bir dilin olmayabilir, hiç dilin olmayabilir. bir lisan bir insan - o kadar; bir dans bin tandans, bir tür adolesans, bambaşka bir ambiyans, ve dahi beni benden diverjans - onu gördük.

    ha, biz de çok sinirlendik ama, o sıcak bira kısmına, şebnem dönmez ve türevleri güruhuna n'apsın kadıncağız...

    (bkz: hepimiz budapeşteliyiz)
  • novacaine, bbc gibi ağır paşaların yanında pembe panter'in de bizlere katılmasıyla renklendirdiği adeta ufak bağımsız bir zirve havasında geçen konserdi . . . ilk iki üç şarkısıyla ağzımıza bir parmak bal vermiş sonrasında çaldığı şeylerle beni "ben kime ne yaptım da bunu bana verdin? neydi günahım, neden bu ceza," gibi serzenişlere teslim etmiş bir moloko vardı sahnede . . . tamam roisin murphy'i sahnede izlemek zevkti, keyifti ama playlist seçimi bir konser için uygun değildi . . . çok cansızdı genelde parçalar veya bir noktada tam coşacakken durup yine sakinleşiyordular . . . bir de sıcak bira** sorunsalı oldu yüreğime ek . . . sing it back'in bile ilk önce çook sıkıcı bir versiyonunu çaldılar, neyse ki sonra şarkının bildiğimiz editi tek teselli oldu benim için konser adına . . . ayrıca klavyenin başında türlü çeşitli şebeklikler yapan* ve hareketlerinden tipine kadar ciguli kılıklı olan bu amca en az sıcak bira kadar rahatsız ediciydi . . . ve deeee roisin'in kırdığı pot da bazı uzman kulaklardan* tabii ki kaçmadı, bis ardından sahneyi terketmek üzere olan roisin yenge böyle standart, i love you* istanbul diyecekkene ağzından ilk önce budapest'in 4'te 3'ü çıktı sonra sevimliliğini ve mahçupluğunu elini ağzına koyarak gösteren bayan murphy budapest'i istanbul'a çevirdi . . . öyle de geçse böyle de geçse her tarafta kolu olan paşama bana bu konseri yine de izlememi sağladığından dolayı ne kadar teşekkür etsem azdır . . .
  • sarkilar guzel, roisin'in sesiyle sahne performansi guzel, danslari enerjik... lakin kiyafet tam 80'lerdi. hele tayti vebeyaz ayakkabilari!
    biraz blondie'den deborah (zaten hayrani), biraz janis joplin havasi vardi. bisteki sing it back yorumlari guzeldi, abla yormadi, yorulmadi (ama uzandi mi sahneye, uzandi)...
    klavyeci asmisti, gitaristi icin de eski sevgilinin arkasinda calmak zor olmus olsa gerek.
    neticede guzeldi. (kara simsek'te kitt'in onundeki isikli seyleri bluz onune takmis ablalar ve dagittiklari virgul saat de ilgincti)
  • - thank you budapest!!! (hasssskk...) öhm! ay miin istanbul. (...too late...)
    (bkz: sıçtı cafer bez getir)
  • hayatımda gördüğüm en iyi performanslardan biriydi. asıl bayanımızın amuda kalktığı ve klavyecinin şeberdiği anlar görülmeye değerdi. roisin murphynin sesi süper ötesi çıkıodu ve inanılmaz şekilde hiç sıçmadılar.
  • her ne kadar mol0ko sahneye çıkana kadar sıkıntıdan geberdiysek de roisin murphy olağanüstü sesi ve karizmasıyla sildi süpürdü kasvetimizi.
    ayrıyetten 'ecs. atalım,patlayalımmm'sloganını benimsemiş bir grup saçma insanın varlığı, ucubelikler sergileyerek abidik gubidik danslar etmeleri de gecenin bombalarındandı.
  • her ne kadar playlist secimleriyle esas izleyiciyi tatmin edemeseler de sahnedeki eglence doyurucuydu. "rameses, colossus" bagrislariyla gitigimiz konserde artik duymak istemedigimiz yegane parca sing it backin de uzuun bir versiyonuyla vedalastik molokoyla.dr whovari kiligiyla da beni aldi cocukluguma goturdu muhtesem sesli roisin abla! zaten konserin 10uncu dakikasinda bulundugum ortami ve yanimdaki insanlari unuttum. cektigim yuzlerce foto arasindaysa poster olmaya aday onlarcasi basilmayi bekliyor.
    (bkz: olene kadar moloko)
  • gözlerimi sevgili roisin 'den alamadığım konser.
    ayrıca hala gözümün önünde olan konser. o ne kostümler o ne edalar. matador musun kardeşim?
  • 1.5 saatlik bir gecikmenin sonunda biraz yuh muh cekilen, olay yerinde yasadiklarim ve gorduklerim itibariyle ilginc gectigini dusundugum konser. en onden izledim, konser oyle bayik gelmis olmali ki yanimdaki adam demirlerin uzerinde uyuyakaldi. sarkilarinin sozlerini bilmedigim halde en onde sakin sakin, bi elimde bira bi elimde sigaram, millet yanimda bagira bagira sarkiyi soylerken, oyle hafiften sallanarak roisin ablamizin gozlerine baktikca biraz utandim, keske sing it back, time is now ve familiar feeling disinda da biraz mirildanabilseydim. konser oncesinde carsaflara dolanıp dolanıp kendilerini asagiya birakarak yuregimiz hoplatan guzel bir abimizle bir ablamiz vardi, biralar cok sicakti, roisin cok rukustu, olmadi olmadi, pembe ayakkabilarina ve taytina on uzerinden 3 verdik, biraz da dans etmeyi bilmiyormus galiba ama onun disinda yerlere yatmalari, oraya buraya uzanması epey bi prim yapti. sonucta yine de keyifli bi konser oldu, ses duzeni iyiydi, roisin'in mukemmel sesiyle birlesince ortaya guzel bisi cikti.
  • "gözbebeklerinde erimek istiyorum" nidasıyla kendimi önlere attığım ancak kısa bir süre sonra dış etkenler sebebiyle pes edip, efendi bir şekilde çimlerde serilmek suretiyle tamamladığım şahane konser. bu kadına hastayım, olumsuz şeylerden bahsedesim yok.