şükela:  tümü | bugün
  • bir enver gökçe şiiri:

    39 harbi

    gitsem de gitsem...
    bir an için terk-i diyar etsem
    biliyorum şu giden yoldur
    nehirdir, ordudur
    ve insanlara ait bir macera, bir sefer
    ama
    hicret mi, zafer mi, bozgun mu görsem
    görsem
    dost dediklerime zincir vuranlar kimdir?
    açık ve türkiyeli avuçlarımı
    sıcak sakladım
    buz tutmuş
    eller içindi,
    şimdi sargısız, merhemsiz, çaresiz geliyorum
    şarapnel yarası kollar!
    şimdi uzaklardan teklifsiz ve senin için geliyorum
    kurşun yaralarından haber beklediğim
    yabancı değilim yoksa
    bir tanışmazlığım vardır
    ve unutulmuşluğum.
    çıksam, çıksam dağ olsa da yücesine
    duyar mıyım, duyar mıyım top seslerini
    at boynundan aşan yiğidim
    şu terkedilmiş toprak
    şu yanan köy
    şu devrilmiş araba
    şu tank altındaki
    senin sevdiklerin mi?
    kömür işlenirdi,
    kalem oynardı, yol döşenirdi,
    güneşe selam durulurdu,
    her gün başında
    varsam görsem
    görsem her şey yerli yerinde mi?
    sana düşman oldum
    939 harbi
    beni dostlarımdan ettin,
    beni mahzun ettin
    sefil ettin
    şair ettin!
    sana bin teşekkür
    büyük ızdırap
    bana sevmeyi
    bana hakikatı
    bana insanları öğrettin.