şükela:  tümü | bugün
  • poşet olmamıza rağmen akıllara zarar bir devreciliğin olduğu birlikti.gerçi bize sökmemişti ya neyse.biribirimize girmiştik uzun dönemlerle yazlık gazinoda.sandalyeler havada uçuşmuştu hey gidi günler...şehit uzman çavuş mete saraç kışlası olarakta bilinir.depolarında ki obüsleri,el bombalarını günlerce ordan oraya taşıyıp hayatımızı sikmişliği vardır.haberlerde alevler içinde görünce kanımı dondurdu aksam akşam.umarım ciddi bir sıkıntı yoktur.

    (bkz: afyon'daki silah deposunda patlama)

    edit:25 şehit!?

    5.5 ayım geçti orda.askerliğim, afyona çıkınca nasılda sevinmiştik ailece.sayısal loto dan 6 çıksa ancak o kadar mutlu olabilirdik.gene ülkenin kaosun içinde olduğu,doğuda karakolların basıldığı bir dönemde erken terhis kararıyla gitmiştim askere.ankaraya yakın bir yer çıkınca annem sevinç gözyaşlarıyla boynuma atılıp ağlamıştı.sakat bir yere gitmediğim için.eminim askerliği bu birliğe çıkan hemen tüm asker aileleri de benimkine benzer duygular yaşamıştır.doğu da askerlik yapmadığına sevinirken, ihmalin kurbanı olup paramparça ölmekte var gördüğünüz gibi.

    kışlada iglo çavuşuydum.ölen askerlerin yaptığı işin aynısını aylarca yaptık.bildiğin tesadüfen yaşıyorum.denetleme olacak diye geceler boyunca depolardaki obüsleri,elbombalarını sayım için yada yer değiştirmek için alaşağı edilirdi.öyle bir talimatla ya da teknikle değil.bildiğin hamal gibi alırdık elimize malzemeleri kamyonlara istif ederdik.klasik, "bir şey olmaz aslanım!yükleyin!!"düşüncesi.askerde emir demiri keser malum.birsey hakkında yorum yapma,itiraz etme sansınız hiç yok.denerseniz disko * da bulursunuz kendinizi. demirden, çimentodan kırpıp ev yapıp ta birşey olmaz diyişimiz gibi.deprem olunca aklımız başımıza geliyor.daha önce yazmıştım bununla ilgili zaten.olaylar farklı şekilde tekrar edip duruyor o kadar.(bkz: van/@orlofff)

    bu patlama kader değil.kaza değil.şansızlık hiç değil..son da olmayacak.bugün depo havaya uçar yarın madende göcük olur,sonra deprem olur...sıraladıklarım farklı hadiseler ama tümünün nedeni ortak:bilinçsizlik ,denetimsizlik,boşvermişlik, ihmal.. işin aslı , insan hayatının köpek kadar önem arz etmiyor oluşu var türkiyede.sen, ellerine kına yakıp oğlunu askere gönderiyorsun.afyonda çatışma olmadığı için kendi kendine seviniyorsun.işin sonunda dna testi ile tespit edilebilen oğlunun paramparca olmuş naaşını bir torbada teslim alıyorsun.üstüne orgeneralin, valilikten hiç bir şey olmamış gibi hediyeler teslim alıyor.olayla ilgili tek bir açıklama lutfunda bile bulunmuyor. rahatlığa bakarmısın?böyle bir zulum,böyle bir işkence var mı allah aşkına?

    sikeyim böyle...