şükela:  tümü | bugün
  • tekel sahibi ile aramda şöyle bir diyalog geçmesine vesile olan fiyat artışı:

    (haftasonu yasağı için 12 bira + çerez)
    -borcum ne kadar?
    +falan fişman lira
    -yuh! abi biz 10 sene önce bu paraya rakı masası kuruyorduk.
    + 10 sene daha geriye git. biz o masaya dansöz çıkartıyoduk.
  • bu akşam bira içeyim 2 gram keyif yapayım deyip tekel bayisine gidince karşılaştığım türkiye gerçeği.
    evet şaka değil 6 adet carlsberg bira 90 tl.

    insanın ağız dolusu bir şeyler söyleyesi geliyor ama ne desem gg.

    edit: düzeltme.
  • netflix , bluetv , amazon prime şu bu hepsini tüketince bu pandemi süresince artık youtube da eski türk filmleri izlemeye giriştim. gülen gözler le başlayan neşeli günler ile devam eden macera ibrahim tatlıses filmlerine kadar ilerledi sıkıntıdan.

    filmde ibo çocuğuna flüt alamamış mehyane de rakı sofrası nda kederleniyor '' oğluna flüt alamayan baba mı olur . kaç para lan bi flüt diye.

    ekranın önündeki ben : '' baba valla flütü bilmem de önündeki 70 lik rakı mehyanede bugün temiz 300 lira ''

    cidden ya yeşilçam filmlerinde garibi gurabası ne zaman dertlenseler meyhanelerdeler paso kafa çekiyorlar.

    şansımızı sikeyim bizim yaşadığımız dönemde alkolik olmak bile zengin işi artık . öyle gariban fakir fukara zaten unuttu meyhane nin ne olduğunu.

    şaka maka en sevdiğim efes malt tı. sözde en ucuz oydu o bile 13.5 lira olmuş.
  • eskiden arkadaşlara ısmarlardık şimdi imamlara...
    kokulardan lavantaya, hastalar avantaya.
  • karsi devrimci islami partiyi alasagi etmediginiz muddetce bir biranin 90 tl oldugu gunleri de goreceksiniz.
  • almanya’da 6 adet bira 90 euro olsa ic savas cikar. asiri pahalilik muz cumhuriyetlerinde pek onemsenmiyor.
  • 2006 yılından beri aktif olarak alkol alırım. 2012 yılından beri de alkolik sayılacak kadar içerim.
    2012 yılında üniversiteye başladım ve kyk kredisi 260 liraydı, en kral bira(şu anki kadar ithal marka yoktu) 4,5 tl'ydi. 5 gün bira içer 6. gün herhangi bir distile**** alkol alabilirdim. öyle aman aman da para yiyen biri değildim.
    hatta bir seferinde alkol tüketmediğim bir günün harcamasını alkol aldığım günle kıyaslayıp aynı parayı harcadığımı fark edip, madem aynı parayı harcıyorum kafam neden boş kalsın diyerek hayatımdan 2 öğünü çıkarmıştım*

    velhasıl kelam sene 2015 olduğunda distile alkollerle aram baya açıldı, ayda yılda bir koalisyon yapmadan içemez olduk. ama hala bira 5 lira civarındaydı.

    2018'e geldiğimde bayram seyran veya birisi ısmarlamadıkça distile alkolü ancak raflarda görebiliyordum, yıllarca içtiğim yüksek alkollü biralar bütçemi zorlar olmuş en ucuzundan efes malt içiyordum. bilenler bilir bazı büfelerde perge diye otel biraları vardı malt 7 lirayken perge 5 liraydı. distile alkol hala uzaklarda, yurtdışına çıkanların jest yapmasını bekliyoruz içebilmek için.
    o sıra şarabın derinliklerini keşfetmeye başladım, beyazı rozesi derken kalitesizlerinin en güzelinin tadının kırmızısında olduğunu anlayıp biradan uzaklaşmaya başladım, o sıralar evsel kullanım için etil alkol olayını keşfedip distile içkimi kendim üretebiliyordum. sonra bir ev şarabı maceram oldu ama 8 litresini 3 günde içip üzerine biraya hala para verince o sevdanında sonuna gelmiştim. burik bira için de çalışmalarım oldu ama 45 gün beklemek ve öğrenci evinin minik buzdolabı ihtiyacımı karşılayamazdı.

    etil alkol daha az masraflı ve meşakkatliydi. sonuç olarak aralıksız 2 yıldır şarapçıyım, 30 liraya alıyorum 1 litre şarabımı çok canım çekerse 1 bira kapatıyorum günü. eskiden tek seferde 8 10 bira içtiğim günler aklıma geldikçe kendimiz bir zamanlar zengin hissettirmemi sağlıyor şu anki fiyatlar.

    bizi bu durumlara düşürenlere lanet olsun. 28 yaşında şarapçı oldum. en çoğunu en ucuza almaya çalışma hastalığı da çabası olarak yerleşti hayatıma. güzel günleri geride bıraktık sırada çok daha kötü günler var ve daha başlangıcını görüyoruz/yaşıyoruz ve hiçbir şey eskisi gibi olmayacak en çok üzen de bu beni.
  • üniversite öğrenciliğini akp iktidarından önce tamamladığım için mutluyum. o devirde üç kuruş paramızla kurduğumuz sofraları, gece gezmelerini, falanı filanı düşündüğümde, bugün halimizin duman olduğu ortada. o gün öğrenci halimizle yaşadığımız hayat, eğlence, bugün kıdemli beyaz yakalıların bile bir durup düşüneceği hale getirildi. o günün öğrenci hayatı standartlarında yaşaması için bugün bir öğrencinin bayağı maaş alması lazım.

    osmanlı döneminde gayrimüslimlerden iki temel vergi alınıyordu: haraç ve cizye. şurdan ayrıntılı olarak bakabilirsiniz. haraç, arazi ve ürün vergisi. cizye, arazi ve baş vergisi. akp ikisini birleştirip alkollü içecekler vergisi yapmış olabilir. bu hıncın başka açıklaması olamaz. işin komik tarafı, normal şartlar altında ekonomik kriz çıktığında hükümetler içkiye falan özellikle zam yapmaz ki insanlar kafa dağıtsın, arada dertlerinden sıyrılsın. bu şekilde herkesin hıncı içinde birikiyor, patlayacak yer arıyor.

    bağlantıdaki bildirinin sonuç bölümünün son satırları güzel bir özet olmuş, alıntılayayım dedim. "[osmanlı'dan bahsediyor] devletin erken dönemlerinde hukuka ve adalet duygusuna, meşruiyete özel bir hassasiyet gösterildiği, gelişme ile paralel olarak bu hassasiyetin güçlendiği, ancak yozlaşma sürecine girilince adalet duygusunun çürümeye başladığı göz ardı edilemez bir gerçektir."
  • siyasal islam ile yönetilen ülkede normaldir.
  • alkol alışkanlığımın olmamasına sevinmeme sebep olmuştur yine de içenlerin işi zor bırakmaya çalışın bu ülkede sadece köle gibi çalışır akşam olunca eve gelir dizi izleyip zıbarıp yatarsınız fazlasını hayal etmeyin