şükela:  tümü | bugün
  • taissa farmiga ve ben rosenfield ın başrollerini paylaştığı 2015 yapımı film.

    trailer
  • --- spoiler ---

    sevmek yetmez, anlaşmak da lazım.
    --- spoiler ---

    güzel film.
  • son 10 yıl içerisinde izlediğim en iyi film olabilir, çok sevdim, ki en son böylesine çok sevdiğim film de (bkz: dandelion) öyle herkesin izlemek için can attığı bir film değil. kim bilir, belki benim film beğenme kıstaslarım çoğunluğa pek uymuyordur. neyse filme gelecek olursam:

    filmin oldukça sıradan bir senaryosu var. karakterlerin yaşadıkları oldukça tahmin edilebilir. film bittiğinde, ne ağzınz açık kalıyor, ne de "bu mudur son?" diye düşünüyorsunuz. o kadar bildiğimiz ve yaşadığımız şeyleri anlatmaya koyulmuş film. işte beni çeken nokta da, tam burası: sıradanlık. sıradanlık bana çok naif geliyor. her gün yaşadığım şeyleri perdede görmek beni çok mutlu kılıyor. hangimiz o süper kahramanların dünyasını yaşıyoruz ki sahi? hangimiz bir aksiyon ya da korku filmindeki dünyayı yaşıyoruz? %95'in düşlediği şey, %5'in yaşadığı ya da olmayan bir takım durumlar silsilesi...

    film dedim ya oldukça sıradan, uzun bir ilişkinin son demlerini anlatıyor... o günlere nasıl geldiklerinden ziyade, ilişkinin sonuna yoğunlaşıyor. 6 yıl boyunca farkında olunamayan bir detayı soruyor; bir ilişkide "onu çok sevmek" gerçekten yeter mi? (el patika'ya güzel yorumu için teşekkürler.) yetmiyor işte. yetmiyor ki, film neredeyse her karede iki karakterin birbirinden özür dilemelerini yüzümüze yüzümüze vuruyor. birbirlerini çok sevdikleri için birbirlerini hem fiziksel hem de psikolojik olarak nasıl paramparça ettiklerini gösteriyor. erkek karakter kadını psikolojik olarak çökertiyor, kadın ise olarak fiziksel olarak erkeği yıkıyor.

    çok sevmek yetmiyor işte, sevmek bir arada tuttuğu kadar parçalayan da bir şey... mutluluk salt çok sevmek değil, anlamak da, görmek de, hissetmek de, paylaşmak da, tatmak da ve dahası da...

    her gün yaşadığımız durumlar ancak gündelik hayat içerisinde yaşanılanları bu kadar iyi gözleyemiyorsunuz. böyle filmleri bu yüzden seviyorum. o sıradanlığın içerisindeki hayret edici detayları ancak dışarıda kalarak ya da izleyerek görebiliyorsunuz. bırakın %5'in hikâyelerini dostlar, önce kendi içinize dönün.
  • son zamanlarda ilişkiler üzerine yapılmış en sade ve en gerçekçi filmlerden. senaryo açısından gayet tahmin edilebilir hatta gayet sıradan bir film. ancak filmi güzel kılan, bir ilişkinin detaylarındaki gerçeklik.

    samimi bir film. büyük beklentilere girmeden bir akşam izleyin. pişman olmazsınız.
  • az önce izlediğim çerezlik film. filmde geçen olayların %90 ını bizzat deneyimlemiş biri olarak çiftin durumunun çok zor bir durum olduğunu söylemeliyim. umarım çabuk atlatırlar *