şükela:  tümü | bugün
  • konser için gittiği bilecik'te (bkz: neverland) şeyh edebali türbesini ziyaret etmiş ve ilginç bir olay yaşamıştır. hikayenin bundan sonrasını kendi ağzından dinleyelim:
    - konser geç vakit bitmişti. yorgunluğumu atmak ve kalabalıktan biraz uzaklaşmak için şeyh edebali'nin türbesini ziyaret etmeye karar verdim. türbeye vardığımda yağmur yağmaya başlamıştı. şeyh edebali’nin osman bey'e nasihatını okudum. bundan ne güzel bir şarkı olur diye düşüncelere dalmıştım ki içerde yalnız olmadığımı farkettim. bir genç kız aniden bastıran sağanak yağmurdan kurtulmak için olsa gerek türbeye sığınmıştı. kısa bir tanışma faslı ve sohbetten sonra kendisini arabamla gideceği yere bırakmayı teklif ettim zira yağmur duracağa benzemiyordu. kabul etti ve yola çıktık. pamukova'da oturduyormuş. zaten böyle narin, adeta beyaz bir yaban gülüne benzeyen birinden de bu beklenir diye içimden geçirdim. kısa bir yolculuğun ardından bir sokağın başına geldiğimizde inmek istediğini, evin biraz aşağıda olduğunu söyledi. evine dek bırakmayı teklif ettim. kimse görmesin laf ederler diyince ısrar etmedim. ama yağmur şiddetini arttırmıştı. arka koltukta duran muhtemelen ekipten birine ait yağmurluğu ona verdim. gülümsedi ve ayrıldık.

    ertesi gün ekip toplanmış ayrılmaya hazırlanıyorduk. bu hepimiz için zordu zira bilecik'i çok sevmiştik. arada fırsat bulup türbeyi tekrar ziyaret etmeye karar verdim. şeyh edebali’nin osman bey'e nasihatını iyice ezberleyip geçen geceki kızdan ayrıldıktan sonra yazmaya başladığım şarkıda kullanmak istiyordum. şarkının adı haleluyah olacaktı.

    türbeye girdiğimde... yo yo kimse hiç bir şeyi sıvazlamıyordu. zira kimse yoktu... biraz daha yaklaşınca şeyh edebali'nin naciz vücudunun konulduğu sandukanın üstünde tanıdık bir şey olduğunu farkettim. yaklaştım...yaklaştım... ve......gözlerime inanamadım. bu nasıl olurdu! ama oradaydı işte! dün gece kıza ıslanmasın diye verdiğim meşhur mavi yağmurluk!
    "ben bundan iki şarkı çıkarırım amk." diyip kısa bir mastürbasyonun (bkz: quickie) ardından bilecik'ten ayrılan son trene binip bir daha geri dönmemek üzere oradan ayrıldım.
  • cohen ikinci parçasına geçmeden hemen önce "dört ayrı coğrafi bölgede toprağı olan bu şehirde bulunmaktan aldığım hazzı başka hiçbir şeyden almadım" demiş ve sonrasında 60 kişilik dev kalabalığın içinde büyük bir alkış kopmuştur.