şükela:  tümü | bugün
  • 9 ekim pazartesi fakirler için şirinevler zenginler için ataköy metrobüs durağında yaşadığım durumdur.
    hayatın getirdiği bazı zor şartlara ayak uydurmak için, yıllar sonra arabayı kapının önünde bırakıp metrobüsle yolculuk yapmaya karar verdim. tek binişlik bilete 5 tl verince, ne kadar tasarruf yapıp yapmadığımı hesap ederek ilerledim mahşer kalabalığının arasından. durağa gelen ilk metrobüsün kapasından fışkıran insanları görünce, "nasıl olsa yarım dakkada bir geliyor diğerine binerim" derken 15 dakikanın geçtiğini farkettim. hayır yani bir insanın sığmasının mümkün olmadığı yerlere kadınların balıklama atladığını görünce, benim neyim eksik lan diyerek daldım, gördüğüm ilk boşluğa.

    lafı çok uzatmayayım, cevizlibağ durağına gelince, anonstan buranın bu metrobüsün gittiği son durak olduğunu duymamla telaş yapmam bir oldu.
    nasıl son durak amk! hani lan bunların tamamı zincirlikuyuya gidiyordu?! şeklinde sayıklarken birden aydınlanma yaşadım.
    sonuçta bu metrobüse binmeseydim, bundan sonrakine yada daha sonrakine binecektim, yani henüz birşey kaybetmiş değildim ve hala o gelecek metrobüslere binebiliyordum. yani ben bu metrobüse binmeseydim, hala geride olan x numaralı metrobüse binecektim. o x numaralı metrobüse ben cevizlibağ durağında bineceksem eğer ve herhangi bir zaman kaybım olmadıysa, o zaman benim yaptığım bu kısa yolculuğun adı neydi?
    evet doğru tahmin ettiniz, zamanda yolculuk...
  • olur öyle, dünya halen metrobüsü çözmeye çalışıyor, takma kafana.