şükela:  tümü | bugün
  • cevap verme ihtiyacı: bir yazarın, aynı başlığa girdisine cevaben, kendisine gönderdiğim mesajdır; merhaba,

    "bu kadar vahim bir olay ancak bu kadar kötü, anlaşılmaz ve dandik anlatılabilir... ...sadece iki link var...." yazmışsın arkadaşım.

    düşündüklerini açık sözlülükle paylaştığın ve eleştirilerin için teşekkür ederim.

    haklısın.

    öncelikle bu kadar vahim bir olaydan daha çok insanın haberdar olmasını ve konunun daha çok tepki çekmesini sağlamak için, içinde güçlü ve daha açıklayıcı, daha anlaşılır ve de daha etkileyici ifadeler olan bir girdi içermeliydi açtığım başlık.

    çünkü bu aynı zamanda bunu yazan olarak sorumluluğum da.

    bununla birlikte o iki linkten biri, olayı tüm ayrıntılarıyla ve içine duygularını da, isyanını da ekleyen bir yazarın haberiydi. bu yüzden ayrıca anlatmadığım halde, link haberi herkesin okumasını ve anlamasını sağlıyor. ikinci link ise kadına şiddetin son bulması için başlatılmış bir kampanyanın linki, konuyla bağlantılı.

    twitter'da haberi okuduğumda henüz uyanmış, daha bir bardak su bile içmemiştim. elim ayağım titredi, üzüntüden, öfkeden. hem bu haldeyken, önerdiğin biçimde yazacak tâkâti hissedemedim ve linkin zaten insanlara tam bilgiyi ulaştıracak olmasına sığındım. bu kadar yazabilmemin sebebi buydu.

    yine de, elbette haklısın. tekrar teşekkür ederim.

    sevgiyle. "

    "biz" den kastım da elbette, ülkemizde ve dünyada yaşanan tüm bu ve benzeri olaylara rağmen, eksik kaldıklarımızla hepimiziz. herkesin bu "biz" e ne kadar dahil olup, olmadığı elbette kendi değerlendirmesine tabiidir kendince.

    budur.

    ve hepsi ve daha fazlası bizim yüzümüzdendir. tüm bu yaşananlar bizim böyle şeylere arkamızı dönüp, "teomanın memeli klibi" gibi başlıklarla oyalanmamızdan, insan olamayışımızdandır !

    ek: aramızda tüm bu yazılanlardan anladığı, çıkardığı bu olan ve hakaret ederek de ne kadar özel bir varlık olduğunu ifade eden insanların da olduğunu unutmamamıza katkı sağlamış birinin yorumudur. cevap vermek gerekir mi " amk. sığır..." demene? gerekmez; çünkü o yazdıkları benimle ilgili değil zaten, onun nasıl biri olduğuyla ilgili.

    öylece kopyalıyorum. elbette aynı üslûpla cevap vermek yerine. " biz kimsiniz amk, kendi adına konuş sığır. demek biri sana taciz ediliyorum, yardım et dese görmezden geleceksin, bizi niye kendinle bir tutuyorsun mal? bana gelse öyle birisi, taciz edeni oraya gönderim.

    tanım: herkesi kendi sanan birinin başlığını açtığı konu."
  • annesinin " baban o senin , yapar mı öyle şey " ve sonrasında "hamile mi kaldın sanki , niye büyütüyorsun " şeklindeki açıklamalarının ; günümüzdeki kadın cinayetlerine , işçi ölümlerine , ekonomik kriz ile kendini yakan insanlarına verilen cevapla birebir örtüştüğü , toplumun en küçük birimi olan ailenin iç dinamiğinin ülkeyi ne kadar acı şekilde yansıttığını gösteren olaydır.
  • okuyunca kimden nefret edeceğinizi şaşırıyorsunuz. bir çocuğu koruyamıyorsanız başka ne işe yararsınız?
    çocuklar taciz konularında yalan söylemezler, her kelimelerini dikkate alın.
  • bu ülkede malesef adalete inancımız gün geçtikçe sıfırlanmaya başlıyor.
    adaletin geç gelmesini geçtim, eşit dağıtamamakta ayrı bir sıkıntı.
    banane fetö davasından mk, benim davam ne olacak.
  • babadan daha suçlu olanlar aile üyeleridir. bunu duyan ama aile işine karışılmaz diye susan konu komşudur. o kızın hayatını mahveden babası değil, sessiz kalanlar.

    umarım kızın iyi bir evliliği, anlayışlı bir kocası vardır da kendisi ve çocukları için yeni ve güzel bir hayatı olabilir.
  • (bkz: babana bile güvenmeyeceksin) anana güvenme, aile büyüklerine, öğretmenlerine, devlet erkine, adalete güvenme.. kime güveneceğiz?

    her şeyiyle ortaya dökülmüş bir dava bile sonuçlandırılamıyor.

    hadi ötekiler cahil, peki ya öğretmenler?. hiç mi aklı başında insan yok..

    gün geçtikçe aile içi cinsel istismar haberleri artıyor ve anneler dahil herkes göz yumuyor.
    korkuç!
  • ülkenin üzerine komple kireç, kum, kurşun, beton döksek; ot bile yetişmese, senelerce.
    nereden çıktı bunca orospu çocuğu, biz nasıl fark edemiyoruz hayatımızda, bunları. sanırım daha çok küçük küçücüklerken, yaptıkları sapıklık ve saçmalıkları önlememekle başlıyor.
  • biz kimsiniz amk, kendi adına konuş sığır. demek biri sana taciz ediliyorum, yardım et dese görmezden geleceksin, bizi niye kendinle bir tutuyorsun mal? bana gelse öyle birisi, taciz edeni oraya gönderim.

    tanım: herkesi kendi sanan birinin başlığını açtığı konu.
  • ahlakı dinden çıkart geriye bugün kalır. nereden tutsan elinde kalıyor, mide bulantısı, baş ağrısı kusma hissi bırakıyor insanda bu haber.

    arkadaş torun sahibiyim, kızım var oğlum var ve onlara dokunmayı bırak yan bakacak insana kin besler dalarım. sen baba olarak nasıl bir yaratıksın da bunu evladına reva gördün.
    en başa dön ve ahlakı dininden çıkartma yoksa beter günler bizi bekler.
  • bir kütle; kızına/oğluna/başkasının çocuğuna böyle bir his besliyorsa, eyleme geçmeden ya insan olmayan bir yere kaçması ya da gidip kendini bir uçurumdan atması gereken.
    toplumumuz hep böyle sapık mıydı? önceden sosyal medya yaygın değildi, biz mi? duymuyorduk, bilmiyorum. hep savunduğum her mahalle muhtarının binasında sosyolog ve psikolog için zorunlu iki oda daha olmalı.

    kızın çırpınışlarına çaresizliğine, mideme vurdu sinir. bizzat yaşamış olması ne mahvedici. o kütlenin organını kessem hıncımı alamam. kessem ne fayda ki bir hayat mahvolmuş. fidan solmuş. yaşadığı sistematik travmayı atlatması mümkün değil. ne kadar kadar tedavi görse, kendine yapılanı unutamaz.ancak babaları tarafından çocuklarının yaşamayacağına biraz ikna olabilir o kadar.

    cahillik bile değil. ne genişlermiş, ne ahlaksızlarmış, ne sapıklarmış tüm sülale. demek hepsi birbirine tren yapıyor, hala/teyze/dünürler/gelinler/amcalar/dayılar. normal gördüklerine göre.

    edit: imla