şükela:  tümü | bugün
  • izmir'de genellikle izban istasyonlarında karşılaşılan söz. sizi çıkış turnikelerinde bekleyen yolsuzlar genellikle 90 dk'lık tekrar kullanım hakkını ücretsiz kullanmak ister. tabi benden babayı alırlar.
  • son zamanlarda çok fazla duymaya başladığım söz. izmir'in 90 dakika içindeki aktarmalar ücretsiz düsturuna çomak sokmaya ant içmiş kişilerin en sevdikleri söz. her izban, metro çıkışında bekleyenleri görünce, aha şimdi yine o bildik soruyu duyacağız diyorum.

    normal şartlarda, kartında bakiye olmayan bir çok kişi için de kartımı okuturum. zorla elime tutuşturulmadıkça da para da kabul etmem. çünkü, dünyanın bin bir türlü hali var. açık kent kart bayii bulunamayacak saatler olabilir, benim de başıma gelebilir.

    ama bu beleşçi pezevenklerden nefret ediyorum. janti kıyafetler, makyajlar belli ki eğlenmeye çıkılmış, sonra "90 dakikan var mı abi".
  • akabinde iyi bir futbol maçı izleme teklifi geleceğini düşündürten soru.
  • bir çoğu çoluk çocuk yada lise öğrencisi insanlar tarafından ücretsiz seyahat etmek için söylenen masum bir istek. izmirliler genelde gençlere, lise öğrencilerine karşı toplu taşımada çok iyidirler çoğu defa denk geldim mesela bir öğrencinin kartı boştur otobüste birinden kart ister sonra parasıyla birlikte kartı geri uzatır ama kimse o parayı almaz. küçük bir çocuğun yada bir gencin 2 lirasına kimse göz dikmez. insanlar bunları karşılık beklemeden yaparlar ama kalkıp sizi hiç etkilemeyecek kartınızdan bakiye düşmeyen bir iş için burada nefret kusacaksanız vah sizin halinize. insanlıktan nasibinizi almamışsınız.

    bazen denk gelir 90 dakika soranlar 2 kişidir yada 3 hiçbirini kırmam ücretsiz aktarmanın dışında ne kadar gittiği umurumda olmaz. bazen gözlerimi 4 açarım belki sormaya utanırlar derim gözüme kestirdiğim beklediğini düşündüğüm biri varsa ben sorarım

    sizin canınız sağ olsun gençler siz gezip tadını çıkarın bu güzel şehrin. bizim zamanımızda yoktu 90 dakika. ama böyle insanlarda yoktu. bir yandan şanslı bir yandan şanssızsınız. siz yinede sorun 90 dakikayı paranız cebinizde kalsın. ben olmazsam oralarda bir başkası olur.
  • metrodan inmiş vapura doğru gidiyordum, gişelerin hemen önünde saçları jöleli dik dik duran esmer bir çocuk (şivesinden anladığım kadar bucalıydı) bana "abi 90 dakikan var mı?" diye sordu. düşündüm, acaba gerçekten 90 dakikam var mıydı? biraz sonra bineceğim vapurun batmayacağını ya da yarısını martılara atmak için aldığım simidin boğazımda kalmayacağını kim garanti edebilir? belki de hiçbirimizin 90 dakikası yok, zamanımızın değerini bilelim. teşekkürler diken saçlı çocuk bana çok büyük bir hayat dersi verdin.