şükela:  tümü | bugün
  • son zamanlarda çok fazla duymaya başladığım söz. izmir'in 90 dakika içindeki aktarmalar ücretsiz düsturuna çomak sokmaya ant içmiş kişilerin en sevdikleri söz. her izban, metro çıkışında bekleyenleri görünce, aha şimdi yine o bildik soruyu duyacağız diyorum.

    normal şartlarda, kartında bakiye olmayan bir çok kişi için de kartımı okuturum. zorla elime tutuşturulmadıkça da para da kabul etmem. çünkü, dünyanın bin bir türlü hali var. açık kent kart bayii bulunamayacak saatler olabilir, benim de başıma gelebilir.

    ama bu beleşçi pezevenklerden nefret ediyorum. janti kıyafetler, makyajlar belli ki eğlenmeye çıkılmış, sonra "90 dakikan var mı abi".
  • akabinde iyi bir futbol maçı izleme teklifi geleceğini düşündürten soru.
  • bir çoğu çoluk çocuk yada lise öğrencisi insanlar tarafından ücretsiz seyahat etmek için söylenen masum bir istek. izmirliler genelde gençlere, lise öğrencilerine karşı toplu taşımada çok iyidirler çoğu defa denk geldim mesela bir öğrencinin kartı boştur otobüste birinden kart ister sonra parasıyla birlikte kartı geri uzatır ama kimse o parayı almaz. küçük bir çocuğun yada bir gencin 2 lirasına kimse göz dikmez. insanlar bunları karşılık beklemeden yaparlar ama kalkıp sizi hiç etkilemeyecek kartınızdan bakiye düşmeyen bir iş için burada nefret kusacaksanız vah sizin halinize. insanlıktan nasibinizi almamışsınız.

    bazen denk gelir 90 dakika soranlar 2 kişidir yada 3 hiçbirini kırmam ücretsiz aktarmanın dışında ne kadar gittiği umurumda olmaz. bazen gözlerimi 4 açarım belki sormaya utanırlar derim gözüme kestirdiğim beklediğini düşündüğüm biri varsa ben sorarım

    sizin canınız sağ olsun gençler siz gezip tadını çıkarın bu güzel şehrin. bizim zamanımızda yoktu 90 dakika. ama böyle insanlarda yoktu. bir yandan şanslı bir yandan şanssızsınız. siz yinede sorun 90 dakikayı paranız cebinizde kalsın. ben olmazsam oralarda bir başkası olur.
  • bu soruya tepki göstermenin kötülükle ilgisi yoktur. hakla, hukukla, kuralla ilgisi vardır. ihtiyacı olana parasını verir basarım, gerekliyse izmir kart da alır veririm, ama yolsuzluğa ortak olmam.

    sonra hergün gözümün önünde dönen dalaverelere, söylenen yalanlara, çalınan vergilere tepki göstermeye hakkım kalmaz. olay bundan ibaret.
  • bazen apaçi tipler oluyor bu doksan dakikada fakat geçen günde karşıyakada çıkarken eli yüzü düzgün birisi 90 dakikanız var mı acaba dedi ben direk tabi dedim çıkardım bastım sonrasında zahmet verdim teşekkürler dedi gitti
    yani bu apaçi kardeşlerimiz şu hareketleri konuşmanızı değiştirseniz herkes mutlu olacak belkide 90 dakika dersiniz diye insanlar sizlerden kaçmayacak
  • zamanında ankara'da da vardı bu durum. ankara kart'lardan önce.

    çok iyi hatırlıyorum o dönem metro kartını bir kere basan çıktığı yerde öğrenci arardı aktarmayı verebilmek için.

    bu kadar yüksek ulaşım bedellerinin ödendiği bir yerde normali de budur zaten. herkesi maaş alıyormuş gibi düşünmek yanlış. sen küçükken o 1 liranın hesabını yapmamış olabilirsin ancak okul harçlığı 1 lira olan bir öğrencinin hergün o parayı basmasını bekleyemezsin.

    65 yaş üstü ücretsiz sağı solu tavaf ederken öğrenci adam okula giderken neden para vermek zorunda kalır onu da anlamam.
  • cevabında adam seçtiğim sorudur. adam çok cinsiyetçi oldu, insan diyelim. gerçekten izmirimkartını unuttuğunu veya ihtiyacı olduğunu düşünürsem aktarmasını yaparım, sonuçta 90 dakika içerisinde sınırlı aktarma hakkım yok, sınırsız. ancak baktım beni kesiyor, uyanıklık yapıyor, hayır demem genelde 3-5 kart kullandım der geçerim.