şükela:  tümü | bugün
  • bugün avcılar metrobüs durağında hem de sabahın köründe, gerizekalı olarak tanımlayabileceğimiz insanların derdi olmuş nesildir. olayın başlangıcı klasiktir, anlatıyorum:

    j: juz gz: gerizekalı

    j: binmeye çalışıyoruz neden kapatıyor ki şoför kapıyı.

    gz: (insanların metrobüse binmelerine mani olan tiplerle birlikte kapının önünü kapamıştır) kardeşim görmüyor musun yeşil yandı gidecek tabi.

    j: gitmesin demiyoruz, ama insanlar binmeye çalışırken(ki bayağı insan hala binmeye çalışıyordu, üç-dört kişi olsa neyse) kapatması saçma değil mi? bunun kırmızısı yeşili mi olur?

    gz: acele etseydiniz de binseydiniz madem.

    pişkin pişkin insanların inmesine hem mani ol, hem de gev gev gev konuş. amına kodumunun keli. tabi susar mı?

    gz: bu 90'lılar hep böyle ya. geçen 70 yaşındaki teyzeyi binerken ezdiler resmen. yeni nesil böyle. bunlar hep gezideki tipler!

    birincisi, benim 90'lı olduğum kanısına nerden vardın? ikincisi, bu nesil size neden bu denli batıyor, son olarak da bu yafta nedir? "iktidarın köpeğiyim" demeyi neden bu denli uzatıyor ve diyaloglara yayıyorsun ki?
  • hiçbir şeyden haberimiz yok ve depolitiğiz sandın değil mi? çok yanıldın dostum çok. sokakta oynayan son nesil çocuklarız oğlum biz, nasıl doyasıya yaşadıysak çocukluğumuzu, tepkimizi de sonuna kadar göstermesini biliriz. sen ne diyorsun? gurur duyuyorum içinde bulunduğum nesilden.
  • kendilerine "sosyal medya cocugu" deniyor ama kusura bakilmasin 80'li nesil ile beraber bugun turkiyeyi ayaga kaldirmis nesildir. gazetelerin santaj ve rusvetle susturuldugu, televizyon kanallarinin yandas medya patronlarina satildigi bir ortamda o "sosyal medya cocuklari" sosyal medya uzerinden paylastiklari ile gercekleri ortaya cikardilar. kimileri* biber gazina maruz kalmis ancak cadirlarinda kalmaya devam ederek kesinlikle direnmeye devam etmistir.

    edit: bu nesilin icinden oldugum icin kendimle gurur duyuyorum. ve onlari destekliyorum!
  • icine kapanik nesil. bireysellik cok on planda. televizyonla tanisan degil belki fakat televizyonla samimi olan ilk nesil. bireyselligi arttiran en onemli etken budur belki. pozitif yon olarak da hayal dunyasinin genisligi soylenebilir. fakat bu da kesinlikle bireysel. paylasim yok, ya da cok az. bu nesil bencil nesil. kendine onem veriyor. anlasamadiklari insanlari kendinden kucuk goruyor ilk basta. daha sonra baska bi 90'li insan onu kucuk gordugunde de bireysel kimliğe onem vermeye basliyor.

    dikkat ederseniz hep bireysellik dedim. ulke yok, yonetim sekli yok, din secimi yok. sadece bireye onem veriyo bu nesil. goruceksiniz, bu nesil buyudukce irkcilik da azalacak. cunku bu mesil insan ayirmamayi seviyor. farkli dusuncelere kati olmamayi ogrendiler. bunlar bu nesle ogretilmedi kimse tarafindan. garip bi sekilde herseyi kendileri ogrendiler. icine kapanik bi nesil oldugu icin apolitik sayildi. halbuki ya babasinin o sikten eski dusuncesini %100 mantikli bulmuyordu, ya da butun politik gorusleri bilincli olarak reddediyordu. ama 50 yasina gelmis eski nesil "nerde bizim gencliiik" diye boktan naralar atiyordu bu neslin yuzune bagira bagira. ama bu neslin kulaginda kulaklik vardi. onlarca muzik tarzindan kendi keyfine gore sectigi muzigi dinliyordu o siralar. ve surekli dusunuyordu. gozlemliyordu.

    bu nesil degisik nesil dostlar. ogut vermeye kalkarsin dinlemez, bagirirsin siklemez. kendi keyfine gore yasar. butun secimleri kendine aittir. bastiralamaz.

    degisik nesil bu nesil. pokemon'a gec kalmamis, galaxy football'u yakalayamamis nesil. okulu reddedip, tembelligi sevmezler. hicbirseyden nefret etmez, hicbir seye asiri sevgi duymaz. guven duygusu en minimum nesil bu nesil.

    biraksaniz 10 sayfa yazarim bu nesle ama zaten bunlarin hepsini biliyorlar.

    cok farkli bir dunya yaratacaksiniz gencler. bu dunyanin temelini olusturacak kelimeleri iyi secin. bol sans.

    not: bu yazi tum dunyadaki 90 nesli icin yazilmistir. gezi parki olaylariyla alakasi yoktur. belki gezi parki olaylarinin bu yaziyla alakasi vardir.

    edit: yazim hatalari farkettim. bi ara ilgilenicem.
  • açık konuşalım, b.k gibi nesildir. bu nesilden adam olmaz. birden herkesin çok hoşuna gitti bu nesil, anılar filan, sokaklarda oynayan son çocuklar meselesi... ama itiraf ederim neyi neden yaptığını bilmeyen yüzeysel bir nesildir bu. çok farklı bir türkiye'nin ilk ürünüdür.
    övmeyi bir kenara bırakmak gerekiyor. efsane ilan etmek gereksiz pohpohlama. madem çok sevdiniz aynı ölçüde yerin.
    not: ben de bu kuşağın içindeyim başındayım. salt kitleyiz diyorum.

    ek: tümcenin kıçı başı ayrı oynuyordu düzelttik.
  • bu gün direnişte olan 90'lılar eğer ki bozulmazlarsa geleceğimiz daha güzel olacak.
  • 28 şubat kavgalarını, fadime şahin'i, sincan tanklarını görmemiş, görse de kreşte ya da ilkokulda olup hatırlamayan, türbanlılara öcü gibi bakmayan, üniversitede onlarla aynı sıralarda okuyan, ayrım gözetmeyen, sosyal medyayla birlikte dünyaya çok daha iyi entegre olmuş, mizahı, direnmeyi bilen, umut olan nesil.
  • banyo yapacağı suyu sobada ısıtmış. leğende banyo yapmış, sokakta büyümüş ve apolitik olmayan, orta yaş ve üzerine ülkenin geleceği için umut veren muhteşem nesildir.
  • hala televizyona internetten daha yakın olan nesil.
  • 80 neslinden olan insanlarla karşılaştırdığımda şunu görüyorum. bizim nesilde nette bir insanla tanışırken olması gereken bir çekingenlik ve yeni bir insanla tanışmanın merakı olurdu. yani 19 20 yaşındaki halimizden bahsediyorum. bu da 2003 civarına denk geliyor.

    şimdi ki nesilin twitter'dan instagram'dan aklı bulanmış resmen. bir tık karşılığında konuşabilmenin rahatlığının bedeli, bir tık ile iletişimin kopması. bizdeki sabır içtenlik silinip gitmiş, ne kadar boktan bir şey.