şükela:  tümü | bugün
  • 90'ların özel olmasının sebelerinden biri de kimsenin bu kadar laubali olmamasıydı bana göre.tv spikerleri düzgün şekilde tarafsız haberler yaparlardı mesela.şimdi ki gibi izleyeciyle asker arkadaşı gibi konuşup reytingin bununla doğru orantılı olduğu seviyesiz durumlar yoktu.

    başka bir tespit daha yapayım.o zamanlar çocuk olan şimdinin yeni üretime geçmiş bireylerinin izlediği çizgi filmleri japon kalitesini taşıyordu.bence anime izleyen 90'lar kuşağı çocukları için bu bile başlı başlına bir özellik güzellik barındırmalı bana göre.

    edit:imla
  • 90' ların bu denli özel olmasının sebebi, milenyum* yılına denk gelmesinden ibarettir.

    milenyum sonrası türkiye' de ve dünyada çok şey değişti. teknoloji gelişti, insanların uğraşları, alışkanlıkları, imkanları, ihtiyaçları farklılaştı. zevkler, renkler bambaşka bir hale büründü.

    90' ları belki de en özel yapan eden internetin de bu denli yaygın olmayışıydı. zira, insanlar reel hayat ile daha bütün bir halde idi. iletişim çok kıymetli idi. değer veriliyordu. şimdi ise basit bir araç ve önünde kocaman bir yelpaze var.

    90' lı yılları yaşayan neslin belki de en önemli dönüm noktası marmara depremi idi. şahsen bu benim dönüm noktamdı ve bu olaydan sonra hayatım çok değişti. 90' lı yılları hala arar gözlerim, insanlarla iç içe olduğum o dönemler, sevgi, şefkat daha çok demekten ziyade bazı şeyler daha sade, daha yerinde idi ve bir çok kişi bence haddini de biliyordu.

    90' lar ne çok iyiydi ne de çok kötü, sadece bazı şeyler yapaylaştı, sanal bir hale geldi.
  • insanlar insan gibiydi.
    mahalle arkadaşlığı vardı, dostluk vardı, şimdiki gibi ikiye pasta misali bölünmüş bir ülke yoktu.
  • özeldi ama bir (bkz: 80'li yıllar) değildi. 80'lerin samimiyetinin ve mütevazılığının azalmaya başladığı dönemdi. 2000 ve sonrasını saymıyorum bile çünkü azalmamış, bitmişti.
  • belki böyle boktan bir başlık, güzel bir yazarın biraz daha tanınmasına yardımcı olabilir diye şunu verip kaçayım: #27489477
  • cumhuriyetten sonra 80'lere hatta 90 lara gelene değin insanların hep hayatta kalma mücadelesi vardı. savaşları vardı. savaşlardan geriye kalan yetimleri vardı. sonra darbeleri, darbelerin öksüzleri oldu. demem o ki, hep bir eksikliğin tedariki vardı. 80'lerin sonları ve 90 lar tam olmasa da hayatın pembeleştiği dönemlerdir. çarık bulamayan bir neslin, çok çok pahalı da olsa, alınabilmesi baba maaşının yarısı da olsa adidaslarla tanışma evresidir. cumhuriyetin ilk yıllarının bir köprünün tefrit ayağı günümüzün ise ifrat ayağı olduğu düşünüldüğünde 90'lar o köprü ayakları arasından akan mutedil bir su gibidir. bugünün yetişkinleri de o dönemin hayat gailesinden bihaber çocuklarıdır. aslında belki de tamda bunun için güzeldir 90 lar.
  • 90'ların teknolojinin patlamasından hemen önceki dönem olduğundan dolayı olabilir. 2000'li yıllara girdikten sonra teknoloji, bilgisayarlar, cep telefonları, internet hayatımıza öylesine hızlıca girip değiştirdi ki bizi, şu an yaşadığımız hayatla az önce terkettiğimiz hayat arasında siyah ile beyaz arasında bir fark oluştu. oysaki o 90'lar 30-40 sene öncesi değil, daha 10-15 sene önce terkettiğimiz bir yaşam biçimi.

    bence bütün olay hayatımızın değişim hızı. şu an etrafınızda olan, sizi saran, 15 sene önce hayal bile edemeyeceğiniz bir yaşam biçiminin içerisindeyiz. bambaşka kelimesi, yaşamımızın değişme hızını ancak bu şekilde açıklayabilir. ve 90'lar'da terkettiğimiz yaşamın ardında bıraktığımız kapıyı temsil ediyor. ne zaman bu hayattan bunalsak, ardından gelip kapattığımız kapı olan 90'lari özlüyor olmamızın, bize özel gelmesinin sebebi de bu olabilir.