şükela:  tümü | bugün
  • 'dave pelzer' in çocukluğunu anlatan kitap.
    kendi hayat hikayesi oldugu bilinmeyerek okunursa bütün bir kitap boyunca annesi tarafında işkencelere maruz kalan, bıçaklanan, amonyak içirilen bir çocuğu anlatılmasının mantığını anlamayıp sinirleniyor insan lakin sonunda yazdığı yazıyı okuyunca yaşadığı zor günleri bu kadar insanla paylaşınca üzerinden ne kadar büyük bir yük kalktığını hayal bile edemiyor. benzer şartlarda büyüyen ve topluma ve kendisine zarar veren binlercesine örnek olucak bir kitap.
  • (bkz: escinsel oldugunu dusundugu oglunu olduren anne)bu çocuğa da kendi kusmuğunu yedirmişler. kitaptan bir sahne hatırlıyorum, çocuğa sosis yedirip klozete kusrutup klozetten yine aynı sosisleri yediriyordu annesi. kitabı okuduğumda ortaokuldaydım. anne kutsallığı ve allah kavramından kopuşum bu kitaba tekabül eder. aylarca yalvaran, işkence gören ve dayaktan bayılan bir çocuğun dualarını kabul etmeyen allah'ın bizim dualarımızı kabul etmesinin bireysel yükünü sırtlanmıştım. hiçbir annenin sırf döl tutabildiği için kutsal mertebeye ulaşmadığını, kan bağının değil ruh bağının anne, baba yaptığını anlamıştım.

    ölmüş bu çocuk. bunun da sesini duymamış.