şükela:  tümü | bugün
  • kaliforniyalı yazar rebecca solnit'in hayli hoş kitabı. kayboluşların o kadar da korkulası olmadığı ve hatta yararı olduğundan söz eder, örneklendirir.
  • “kimliğin çakılıp kaldığı coğrafya katı bir yer değildir; onu kayalar ve topraklardan ziyade tıpkı şarkılardaki gibi, anılar ve arzular oluşturur.” (s.115)

    mesafeler üzerine, kaybolmak üzerine, boşluğa atlayan insanlar üzerine, çöl kaplumbağaları, filmler, ressamlar, haritalar, mavilikler, yeryüzü, gökyüzü, terk edip gidenler, müzik ve hafıza üzerine olağanüstü bir kitap. ufuk açıcı, düşündürücü, hüzünlü ve duygulandırıcı bir eser.

    bence bir başka kitap ile, "mavi, bir rengin tarihi" (bleu, histoire d'une couleur) ile birlikte (önce veya sonra) okunursa lezzeti katmerlenir.
  • ne zamandır okumak istediğim tipte bir kitap. okurken insanı huzurlandıran, kırlara uzanıp bulutları seyretme arzusu uyandıran bir tabiatı var.
  • "bir şehir bilinçli bir zihni andıracak şekilde inşa edilir, harabeler ise şehrin bilinçaltıdır"