şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: marion milner)
  • kendine yönelik bir deneyin sonunda ortaya çıkan marion milner kitabı.
  • siddetle okunmasini tavsiye ettigim kitaptir. benim elimde hamurlasmis vaziyettedir, ayrica kitaplara kelmle bir seyler cizmeyi hic sevmem, bu kuralimi bana yiktirmis yegane kitaptir.
    depresyon ile kendine donus arasinda cok tehlikeli bicimde gidip gelirken rotayi hissedilir bicimde kendime cevirmemi saglamistir.
    tanimlamalari kolay anlasilir, okunurken sik sik elden birakip dusundurur.

    ''happiness not only needs no justification, but it is also the only final test of whether what ı am doing is right for me. only of course happiness is not the same as pleasure; it includes the pain of losing as well as the pleasure of finding.''

    ozellikle mutlu olabilmek konularinda derinlemesine dusundugunuz, nasil mutlu olacaginiz ve daha da onemlisi mutlu olup olmadiginizi nasil tayin edebileceginiz konusunda cok yardimci oldugunu dusunuyorum.
  • insan bu kitabın 1934'te yazıldığını düşününce hayret ediyor!

    marion milner yedi yıl boyunca kendi hayatını incelemiş ve ne tür deneyimlerle mutlu olduğuna bakarak insanların mutluluk arayışına bir ışık tutmak istemiş. ışık ve mutluluk kelimeleri aklınıza kişisel gelişim getirmesin; çünkü kitap o döneme ait deneysel psikoloji ürünü. kendini tanımak ve kişisel mutluluğunu derinlemesine anlamak isteyen herkese iyi gelecek somut çalışmalar ve egzersizler var! mesela, itinayla denediğim bir kaç alıştırma, kendimle ilgili daha önce fark etmediğim bazı şeyleri keşfetmeme yardımcı oldu. bu yüzden bu kitap, insanın "mutluluk" sebebi olarak kendisine sunulan seri üretim materyal kaynaklara değil, kendi kişiliğine odaklanması gerekliliği çerçevesinde sunulan, 1934'lerden bir yol haritası.

    son olarak, milner'ın dediği gibi:
    " insanlar 'ne pahasına olursa olsun kendin ol,' diyorlardı. ama insanın kendisinin ne olduğunu bilmesinin o kadar da kolay olmadığını anlamıştım. başka insanların istediği şeyleri istemek, sonra da bunun kendi tercihin olduğunu zannetmek çok daha kolaydı. "
  • kendimizi ne kadar tanıyoruz? yaşama dar bir perspektiften bakıp gerçekten kendimizle ilgili olan şeyleri kaçırıyor muyuz? mutluluklarımız, hayal kırıklıklarımız aslında ne kadar kendimizle ilgili, mutlu olduğumuzu düşündüğümüz anların belirleyicisi biz miyiz? yoksa mutluluğumuz ile ilgili kararımızı başkalarının bakış açılarına göre mi veriyoruz? ve de en önemlisi kendi benliğimizin ne kadar farkındayız ya da ne kadar kendimiz olarak yaşıyoruz?
    mutluluk arayışı insana kendini aratır. a life of one's own, varoluşsal farkındalığı artırarak içindekini bulmaya çalışanlara ve mutluluğun kaynağına doğru derin bir dalış yapmak isteyenlerin muhakkak okuması gereken, aklın nasıl işlediğine dair harika bir marion milner kitabıdır.
    kitaptan bir alıntı:
    'başkalarının benimle ilgili düşüncelerine öyle bağımlıydım ki sürekli itici gelme korkusuyla yaşıyordum ve yaptığım bir şeyin onaylanmadığını hissettiğimde durumu kurtarana kadar içim rahat etmiyordu.' (s. 20)