şükela:  tümü | bugün
509 entry daha
  • abi kemalist değilim ama şu adamın rahmetli kurucu cumhurbaşkanı mustafa kemal'in ölüm gününde biz kula kulluk etmeyiz demesi kadar bir trajedi yok.

    abi osmanlının orta dönemindeki koyu monarşisinde egosu ve otoritesi toplum nezdinde yüksek olan padişahlarımız kendilerini allah'ın yer yüzündeki gölgesi olarak görüp ülkede şu yasak bu öyle falan şeklinde talimatlar veriyordu tek başına.

    hadi bunlar geç. sanki tarihimizdeki padişahlıkta ilişki şu şekilde de:

    vatandaş 1: aa şu bizim padişah değil mi?
    vatandaş 2: evet gidip bir hal hatır soralım.
    vatandaş 1: sayın sultan bey nasılsınız?
    sultan: iyiyim çok şükür nasıl olsun sen nasılsın.
    vatandaş 1: size çok kırgınım şu yaptığınız davranışı hiç olumlu ve doğru bulmuyorum.
    padişah: bu konuda bana katılırsınız benim gibi düşünüyorsunuzdur diye bu şekilde bir tavırda bulundum ama tamam mecliste arkadaşlarla bir görüşelim halkın isteğine göre tekrar bir yorumlamada ve harekette bulunalım.
    vatandaş 1: teşekkürler görüşmek üzere.

    abi padişah gelinirken destur veriliyor. askerler ve devlet görevlileri bir ayrı halk bir ayrı alışılagelmiş adetlerle padişahı karşılıyor ve karşılamak zorundayken kula kulluğun kralı belki bir çok avrupa vb. ülkelerdeki monarşik sistemlerden çok bizdedir.

    halkta ufak bir agnostizm, ateizm kültürü yaygınlaşsa belki de padişahlar tanrı olacaktı. ki kısmende yetkileri ve konumları itibaren yaratma ve öteki taraf yetkilerinin eksikliği dışında dünyada tanrı similasyonu yaşıyorlardı.

    şunu şuraya gönderin burada yaşayacak dersin emredersin diyecekler, şunun malı mülkü haram yollarla elde edilmiştir el koyun desen emredersin diyecekler, şunu zengin et şunun şeyini kestir, bunu hareme al. hangi dediğine senin sınırların içerisinden abin, annen dışında kim hayır diyebilir. hatta vicdanını kavurmuş biri için onlar bile engel değildir kanunen.