1. i. ibadet eden.
    (bkz: mabud)
    (bkz: mabed)

    ii. erkek ismi. "abit" olarak da kullanılır.
  2. ahiret mutluluğun ibadetle kazanılacağına inanarak kendisini ibadeteveren kişi; ibadet eden; köleler; kullar.
  3. "sözlükte “hizmet eden, itaat eden, kulluk eden ve ibadet eden” anlamlarına gelen “âbid” kavramı; din dilinde namaz, oruç, hac, zekat, dua, zikir, tevbe, cihâd, takvâ ve sabır... gibi güzel amelleri işleyen; içki, kumar, zina, yalan, hırsızlık, gasp, zulüm ve adam öldürme... gibi haramlardan kaçınan, kısaca allah ve peygambere itâat eden kimse anlamında kullanılmaktadır. çoğulu, âbidin ve âbidât’tır. “âbid” kavramı allah’a ibâdet edeni de allah’tan başkalarına ibadet edeni de ifâde eder. kur’ân’da tekil ve çoğul şekliyle 12 âyette geçmiş, allah’a ibâdet edenler övülmüş (bakara, 2/138; tevbe, 9/112) allah’tan başkasına ibâdet edenler ise yerilmiştir (enbiyâ, 21/53). (i.k.)" kaynak dini kavramlar sözlüğü t.d.v.

abid hakkında bilgi verin