şükela:  tümü | bugün
  • ablalar her ne kadar kardeşleri onları çıldırtsa da kan bağı olmaksızın onları çok severler. çiçekler ve yemişlere duyulan sevgi muadilidir. kardeş ne zaman uzaklaşsa depreşen, ama karda yürüyüp izini belli etmeyen bir modeldir.
  • (ara: abla)
  • ablanin kardes,kardesin abla olabiliritesi olan iliskilerde, her iki tarafin da birbirinden sorumlu oldugu hissine kapilabilecegi,ayni zamanda da yaptigi hatalari digerinin kapatacagina emin olunan sevgi türü
  • gercekten ne kadar guclu oldugu, uzun sure kardesinden ayri kalmadikca anlasilmasi zor olan bir sevgidir.artik moralin bozuk oldugunda ona sarilamayacagini bilmek ya da hayatindaki pek cok ilki kilometrelerce uzaktan bir telefon ahizesinin ucundan dinleyecek olmak icini acitir insanin.karsiliksiz, cikar goz etmeyen bir sevgidir,onun mutlulugu icin pek cok seyi yapmaya hazirsindir; bu yuzdendir ki, bir arkadasa soylenebilecek en guzel seylerden biri onu kardesin gibi sevdigindir.
  • pek bi fırtınalı sevgidir. gün olur ağzına sıçar gün olur sevgiye boğarsınız. gün olur kavga edersiniz, anneniz karışır, sizin tarafınızdadır ve kardeşinize kızar işte o an sanki iki dakika önce parçalayacağınız insan yavrusu kardeşiniz değilmiş gibi, sanki kadıncağız durup dururken kardeşe kızmış gibi anneye öfkelenirsiniz, hızınızı alamayıp annenin ayırdığı kavgayı anneyle devam ettirirsiniz.
  • temelini annesinden alır.
    ama genede..
    (bkz: annelik içgüdüsü)
  • düşününce bile gözleri doldurmaya yeten şey. durduk yerde kardeş gelip ablayı öptügünde ablayı gizliden gizliye aglatan şey. iste canımı veriyim dedirten şey.
  • birinci dereceden kan bağı ve dünyaya daha erken gelme konusunda genelde bir ilk yaşatan canlılara duyulan sevgi. annelerin evlat sevgisi ve büyükannelerin torun sevgisi şeklinde devam eder.
  • "iki tane ablam var, ben hayatta ablam olamıycam" cümlesini kurduğum günleri çok iyi hatırılıyorum. ama seneler geçti ve ben de abla olmanın ayrıcalığını tattım *. insanın içinin gitmesi nasıl bişeymiş öğrendim. o minik elleriyle elimi tuttarak uykuya daldığı anlar yok mu...
    (bkz: özlemek)
    (bkz: çok özlemek)
  • anne, teyze, hala, babaanne, anneanne sevgisinin bütünleşip ama hepsinden de daha farklı olduğu bi sevgidir. ama kardeşler bunun genelde farkına varmak istemezler ve sinir olup tepki gösterirler sanki anneymişiz gibi... bi bilseler ki ablalar o kardeşler için annenin karnını ısıtıp, genişletip, yer açmışlardır... ama bilmezden gelirler işte... ve ablalar için o küçük şeyler pek bir kıymetlidir... yerleri hiç bir şey ile doldurulamaz bir sevgidir...