şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: acceleration)
  • bazi araba oyunlarinda gaz verme, gaz pedali olayi.
  • newton'un "f = m*a"'yı yazarken ilham aldığı kelime.

    (bkz: ingilizce bilmek)

    (bkz: fizik bilmemek)

    (bkz: oturan boğa)
  • r.e.m. kötü albüm yapmaz. onlara güvenebilirsiniz. onlar bizim dostumuz. bir önceki albümlerini hatırlıyorum; around the sun, 25 yıllık görkemli kariyerlerinin en zayıf parçasıydı. kötü değildi, ancak r.e.m. standartlarının düşmesine sebep olmuştu. yepyeni r.e.m. albümü "accelerate" ondan daha iyi. mükemmel mi? değil. asla bir murmur değil (onun gibisi bir daha gelmez zaten), bir new adventures in hi-fi de değil. ancak gidişatı, yönü iyi. zira müzik, 80'lerin ortasındaki o gürültülü dönemi anımsatıyor. lifes rich pageant / fables of the reconstruction günleri gibi yani. şarkılar hızlanmış, hatta ivmelenmiş*.

    albüm kısa, 35 dakika. ilk şarkı living well is the best revenge iyi. ilk single supernatural superserious iyi. bir sonraki single olacağını tahmin ettiğim hollow man, imitation of life'dan bu yana çıkan en iyi r.e.m. single'ı olmaya aday. son şarkı i'm gonna dj önemsiz ama iyi (it's the end of the world as we know it'e bir gönderme mi mevcut acaba?). until the day is done düşük temposuna rağmen akılda kalıcı, single olacak kadar değil ama. sing for the submarine albümün ikinci yarısının en iyisi. albümün süresi kısa olduğundan sıkılmadan üst üste birkaç sefer dinlemek mümkün. ilk dinleyişten sonra en akılda kalıcı şarkılar 1*, 3* ve 4* numaralar oluyor, birkaç dinleyişten sonra da bunun değişmesi pek mümkün gözükmüyor.

    "accelerate" r.e.m.'in eski garage-rock günlerine dönmek adına attığı en önemli adım olabilir. öyle olup olmadığını bize bir sonraki albümleri gösterecek. o güne dek "accelerate"i dinlemek iştah açıcı olacaktır. benim canım şimdiden murmur ve reckoning çekti, eski albümlerini ne özlemişim. r.e.m.'in rock alemindeki varlığının ne kadar önemli olduğunu bir süredir unutmuşum; sadece bunu anımsatması bile "accelerate"i hoş karşılamama yetiyor.
  • amazon co uk'den sabah gelmiş albümüm, iş yerinde masanın üstünde durduğunu görünce heyecanlandım. kutusunu açtım ve 4 yıl sonra yeni bir rem albümü karşımda duruyordu. jelatinini dikkatlice yırttım ve hemen hi fi de cdyi koydum ve bastım playe. amanın o da ne albüm denildiği kadar gürültülü ve bariz 1980-1985 zamanı rock tınılarıyla dolu. accelerate, rem'in dönüş yoluna girdiğinin ilk kanıtıdır. gerçekten özlemişiz kendilerini. yerleri çok farklıdır kalbimde, dün gibi hatırlarım automatic for the people , new adventures in hi fi ve monster'ı aldığım günleri. işte bugün o heyecanı gene yakaladım. ıskalamayın bu geri dönüşü derim, umarım albüm ülkemizde de balet plak tarafından kısa bir süre içerisinde yayınlanır.
  • rem'in, kendilerini hem seksenli, hem de doksanlı yıllarda tanıyanlara gayet yerinde hitap eden yeni albümü. grup üyeleri, "en beğenilen albümlerimizi bir güzel harmanlasak ne olur acaba" diye uzun uzun düşünmüş olmalı. ilk albümlerin melodik yapısına biraz monster ve ucundan da automatic for the people katın. işte karşınızda "accelerate". iyiki de böyle, zira doyurucu ve güzel bir albüm olmuş.

    şimdilik benim beğendiklerim, bana automatic for the people zamanlarını hatırlatıp neydi o günler çektiren until the day is done, ve kaotik havası ile houston oldu. albüme giriş şarkısı olan living well is the best revenge zaten şahane. peter buck çok yaşasın, gitar riffleri monster albümüne göz kırparcasına çalınmış resmen. vokal kaynaştırmaları ve altyapı da elbette babalar gibi. grubun, konserlerinde çalmayı seveceği türden şarkılar bestelediği kesin.

    bana öyle geliyor ki, hayranlarının yabancılık çekmeyip sevecekleri, grupla yeni tanışanların ise yapışıp kalacakları bir albüm olacaktır zaman geçtikçe. ayrıca bir not olarak eklemeliyim, bir rem albümünde harhangi bir şarkıya kolay ısınamazsanız, o şarkıyı ya da albümü henüz yeterince dinlemediniz demektir. böyle de zor, ama dinledikçe daha çok sevilesi bir gruptur rem.
  • 1988 yılından beri takip ettigim rem in itunes umdaki ortalamasi 1.5 yıldız olan albümünden bahsediyorum! revealdan beri mütamadil geri dönüs halleri sergileyen bu cok sevgili üçlü reveal da bir automatic... donemi soundu yakalamaya calışırken simdikinde ise monster in ipine tutulmus gözüküyor.

    leaving new york adlı aslında en güzel rem sarkilarindan birini barindiran around the sun in düsük satış grafigi üzerine inzivalarindan tamam mı devam mı misyonu yüklenmis accelerate ile cika geldiler. (hic rem plagim olmadı ama) eskilerin tabiriyle iğne plağa degğer değmez baslayan distorsiyon albümü sürip sarmalıyor. zaten vaziyeti kurtarma adına en akıllıca hareketi yaparak back-to-the-basics olayına girismisler. bu na mukabil turne müzisyenleriyle birlikte kapandıkları stüdyora tonlarca sarkiyi canli icra etmisler, kayıtlardan önce canli performanslarla iyice kivama gelmisler ammaa, nerde bir crush with eyeliner? strange currencies aramıyorum bile.

    hini hacette kulak ve yürek kesilirseniz özenli icraatlariyla hosunuza gidebilecek, mesela yer yer de hollow man gibi hangi dönemlerine ait oldugunu bile kestiremiyeceğiniz denli klişeler barindiran ama orjinallikten biraz yoksun hatta kabalama alğıda yavan kaçan albüm görünümünde.

    zamanın bizi morartmasın dileyerek son bir noktaya deginelim, supernatural superserious un adini chris martin in bulduğu söyleniyor. zaten o adamın icinde oldugu bir isten hayır gelmesi mümkün degil (eh bizim nick de eskidi bu arada).
  • özetle siz insan mısınız dedirten bir rem albümü olmuştur.**
  • ing. hızlandırmak