1. bize annemin çocukken söylediği bir sözü hatırlattı. bizi biryere gönderirken, yavaş yavaş git çabuk gel derdi.

    arabalardan korktuğu için yavaş yavaş git, geç kalmamızdan endişeleneceği için çabuk gel derdi.

    e bizde çocukken biraz fazla gerizekalıydık, bakkala felan giderken ablamla bildiğin adım adım yürür, çıktığımızda hiç durmadan koşardık.
  2. yeni hayat felsefem. insan gerçekten hayret ediyor böyle bir söz nasıl motto olabilir diye ama oluyor işte.

acele değil ama çabuk çabuk hakkında bilgi verin