şükela:  tümü | bugün
  • şener şen'in gönül yarası'nda kullandığı bir repliktir. vardır böyle insanlar. ne akıllanırlar yaşadıklarından ne de ders alırlar. doğru bildiklerini, inandıklarını yaparlar hep. acı mı çektikleri, ne yaşadıkları önemli değildir. önemli olan yaptıklarıyla mutlu olmaları, gurur duymalarıdır.
  • hayatın getirdiklerine de götürdüklerine de açık olma halidir.
  • bi grup vardır ki bunlar trajedi severler, kendilerinde yoksa etraftan trajedi toplamaya kalkışırlar. okuldan, mahalleden birinin tanıdığının başına bir şey gelir, bunlar yas tutarlar. acı çektikçe değere bindiklerini zannederler, çektikleri acıları beğenmezlerse daha büyüklerini bulurlar, mesela gidip ölmek üzere olan eroinman sevgili edinirler. canlarının acıdığı bilinsin isterler.
    bi de acı çekmekten korkmamak, başa gelirse kendi kendine acının üstesinden gelmeye çalışmak, olmazsa bununla yaşamasını öğrenmek, o da olmazsa bununla yaşamayı kabul etmemek vardır. bu insanlar acılarını kendilerini diğerlerinden ayıran bir kalkan gibi kullanmazlar, bahane etmezler. sadece kendilerine aittir o acı ve icabında bilerek isteyerek çekilir.
    ikisi arasındaki büyük fark, ilkinin zavallılık ikincisinin ise cesaret temelli olmasıdır.
  • kişi , çekilen acıdan faydalanıp da sözkonusu durumu yaratıcılık ile birleştiriyor ise arzu edilen bir yaklaşımdır..
  • bildiğimiz mazoşistlik işte.
  • aromalarinda her daim huzun ve keder bulundurabilen guruhlarin mottosu haline gelmis hal.
  • aşık olmaktır...
  • (bkz: pesimizm)