şükela:  tümü | bugün
  • bir metin altıok şiiri.

    işte yine kapıldım
    o can sıkıntısına; içimde bir tozlu
    sarnıç boşluğu,
    gitmekle kalmak
    arasında karasız
    yürüdüm kederle
    dağlara doğru.

    yüzlerce soru
    vardı aklımda,
    kulaklarımda
    bir garip uğultu
    ölümü kullanamazdım;
    bir yerlerde
    bilmediğim birilerine
    belki ayıp olurdu.

    belki de hiç
    ummadığım
    sevgisi tarazlı biri;
    koparıp bana ilişik
    umudunu
    bir kitabın arasında
    yamyassı
    kuruturdu

    bir gazetenin
    ölüm ilanlarında
    okuyup adımı,
    öfkeye dönüştürürdü
    sandık kokulu
    hüznünü
    ve ölümü inatla,
    yok yere savunurdu.

    ben bunca yıl
    bunca insan tanıdım
    yüreği zehir dolu;
    yine de insanlardan
    kesmedim umudu.
    insan dedim
    yekindim;
    paylaştım varı yoğu.

    ben neden
    dudaklarının arasında
    iğneler tutan
    bir terzi suskunluğunu
    prova ediyorum
    şimdi bu yol boyu
    kederle yürürken
    dağlara doğru?

    neden kedi seven
    bir insan
    olduğumu
    biliyorum da
    kedisiz ve sevgisiz
    getiriyorum
    yaşadığım günlerin
    yaprak döken sonunu?

    cevapsız sorunun
    boynu büküktür;
    hemen anlar
    yetim olduğunu.
    ben neden hala
    duyuyorum avucumda
    bir çocuk elinin
    sızlayan boşluğunu?
  • reha muhtar dümbeleğinin yeni tv programının adı.

    (bkz: acı koyayım mı yerine uydurulanlar)
    +
    (bkz: ben uydurdum oldu)
  • metin altıok şiirlerinden şarkılar albümünde selim tarım tarafından yorumlanmış metin altıok şiiri.
  • acının ve sorunun yazıldığı yer. ne zamana kadar kesmeyeceğiz insanlardan umudu?
  • ölümü kullanamıyoruz, bir yerlerde birilerine mutlaka ayıp oluyor.

    şarkı hali loop a alınıp saatlerce yurunesi.