şükela:  tümü | bugün
  • kolektif istanbul'un pastırma yazı albümünden sözleri ceylan ertem'e ait iii. parça oluyor. bir bulgaristan şarkısı olan kamanite padat'ı piyanist samet'ten dinleyi bırakmanın vakti gelmişti. türkçe versiyonu da düğünlerimizden şinanari olarak bilinir. yaşadığım güzergah -bayrampaşa, sultangazi- bol göçmen içerir, tam bir trakya mozaiği. malum, rumeli müzikleriyle büyürsünüz. şinanari nana ninay deyip kuru etle bira indirirken eksik kalacak değildik.

    şu teaser'da demosunu dinlemek mümkün.
  • iş yerinde basan hafakanlara bire bir..

    aşırı eğlenceli klibi de şurda

    kaderime küstüm, acımadı yine...
  • "acaba tanıdık biri çıkacak mı?" dedirtecek kadar doğal ve güzel bir klibe sahip şarkı.

    bir göbek de ben attım.
  • klibindekilerin yarısını tanıdığım şarkı. yaşasın moda, yaşasın kadıköy!
  • dünyayı güzellik kurtaracak ve bir insanı sevmekle başlayacak her şey dizilerini hatırlatan şarkı ve klip...

    ellerine sağlık emeği geçenlerin.
  • o ne güzel klip yahu diyerek izlediğim, posası çıkmış ruhunuzu canlandıran pek leziz kolektif istanbul şarkısı.
  • o ne güzel şarkı o ne güzel klip diyerek 10-15 defa dinlediğim şarkı. mükemmel olmuş klipte oynayan mavi uzun kollu gömlekli abimiz harikasın.
  • hayatımda izleyip, dinlediğim en tatlı, en mutlu eden şarkılar listesinin gün itibariyle 1 numaradan giren şarkı.

    insanları o şekilde mutlu bir biçimde oynayarak görmek, ve içinizin kıpır kıpır olması, tarif edilemeyecek bir mutluluk sanırım.

    bir diğer etkiyi thenicestplaceontheinter.net'te yaşamıştım.

    kaderime küstüüüüüüm hoppa

    sözlerini de yazalım tam olsun:

    kaderime küstüm acımadı yine
    kaderime sövdüm kara kara gece
    bu garip yürek hasret bülbülüne

    kaderime küstüm acımadı yine
    kaderime sövdüm kap kara gece
    nerelere gittin aşığım gölgene

    bir esmer cevriye sularda yüzerdi
    göklerde gezerdi herkesi üzerdi
    saçında çiçekler gözünde yeşiller
    elinde çilekler bir bana gülerdi

    kaderime küstüm acımadı yine
    kaderime sövdüm kara kara gece
    bu garip yürek hasret bülbülüne

    kaderime küstüm acımadı yine
    kaderime sövdüm kap kara gece
    nerelere gittin aşığım gölgene