şükela:  tümü | bugün
  • acınasılık insanlığın en garip durumlarından biri. en çok midemi bulandıran, gördüğüm yerden kaçmama sebep olan sanırım budur. başka ilginç durumlar da var mesela adanmışlık, mesela aldanmışlık, mesela acımasızlık, mesela kendiliğindenlik, mesela uyurgezerlik -uyurgezerin uyandırılması mesela-, kayıtsızlık, sonsuzluk -bak jose abim ne demiş "sonsuz olmak ister insan çünkü onun tam tersidir"- bu sonsuzluk üzerine düşünüyordum, acaba olumsuzluk üzerinden yaratılmadığı bir dil var mı-

    diyelim ki yıllardır televizyon izlemiyorsun şu meşhur piçkurusunun sesini duymuyorsun. ama ille de bir yerde biri açar denk gelirsin. belki zamanında seni ilgilendirebilecek bi şey de söylemiş ama artık sesini duymamayı tercih ederim. işte o piç kurusuna denk geldiğinde hala yazıyor mu bu piç kurusu diyosun ya bi de oscar wilde'ın sözü geliyor aklıma her zaman gülünç müydü acınası mıydı bu tipler? yoksa... -ha piç kurusu demişken düşünüyorum şimdiye kadar ettiğim en ağır küfür hangisidir diye. az uz yerlerde bulunmadım çok orijinal küfürler duydum çok da küfretmişimdir yerine göre ama en ağırı insaniyetini, izzet-i nefsini, haysiyetini diye giden küfürler.- işte bu acınası piç kuruları hala utanmadan konuşuyorlar ya. hala acınasılıklarını ifşa etmekten çekinmiyorlar. yıllardır hiçbir şey öğrenemediniz mi? haysiyetten izzet-i nefisten insanlıktan ne haber.

    sorun "yokluk" değil sorun sefalet. bayağılığın, acınasılığın varoluş biçimi haline gelmesi. heyhat demişler. anlamadığım bir şey var. yerindeyken yalan söyleyecek biri ne söylersen söyle sana inanmaz. yerindeyken ihanet edecek biri sana güvenemez. kendi hain olan nasıl yaşayabilir bunu merak ediyorum. insanda biraz en azından ölmeyi ya da susmayı bilecek kadar haysiyet kalmalı