şükela:  tümü | bugün
  • aforizmanın çoğul hali
  • örn.
    bizden istenen şey olumsuz davranışlarda bulunmamızdır, olumlu davranışlar ise zaten bizimdir.
    (bkz: franz kafka)
  • bir diğer örn.
    sanatımız, gözümüzün gerçekle kamaşmasından oluşmaktadır: gerçek, geri geri kaçan ucube maskelere vuran ışıktan başka bir şey değildir.
  • her şey bir aldatmacadır: en az yanılmaya bakmak, normal ölçüler içinde kalmak, en aşırının peşinden gitmek. birinci durumda ona ulaşmayı kendisi için kolaylaştırmaya çalışarak insan aldatır iyi'yi, ve eline yetersiz silahlar vererek aldatır kötü'yü. ikinci durumda, dünyevi işlerde bile ele geçirilmeye uğraşılmadığı için aldatılır iyi. üçüncü durumda ise, kendisinden olabildiğince uzaklaşılarak aldatılır iyi, ve en aşırıya vardırılarak güçsüz kılınacağı umulduğu için aldatılır kötü. bunların içinden yeğlenebilir olarak ikinci durum görünüyor, çünkü her durumda iyi aldatılırken, hiç olmazsa bu durumda, en azından görünüşte, kötü aldatılmamaktadır. (franz kafka)
  • bir insanda öylesine farklı algılama biçimleri vardır ki;aynı nesneyi değişik algılar;böylece aynı insanda farklı özneler olduğu sonucu çıkarılabilir.(franz kafka)
  • bu dünyada hemcinsini seven kimse,dünyada yanlızca kendisini seven kimseden ne daha çok ne daha az hata yapmaktadır.geriye yanlızca bir soru kalıyor:insanın hemcinsini sevip sevemeyeceği.(franz kafka)
  • "yoksunlugunu bir erdem yapip cikariyorsun."
    "birincisi, herkes yapiyor bunu, ve ikincisi, bu tam da benim yapmadigim bir sey, ben yoksunlugumu yoksunluk olarak alikoyuyorum, batakliklari kurutmuyor, onun sitmali buhari icinde yasiyorum."
    "iste sen bunu bir erdeme donusturuyorsun."
    "daha once de dedim ya, herkes gibi. hem bunu yalniz senin hesabina yapiyorum; benim dostum olarak kalman icin kendi ruhumun yaralanmasini kabulleniyorum."
    ...
    (bkz: franz kafka)
    `:`
  • kafesin biri, bir kuş bulmaya çıkmış.
    (bkz: franz kafka)
  • (bkz: nietzsche)