şükela:  tümü | bugün
  • bir necip fazıl kısakürek şiiri:

    kafesli evlerde ağlar çocuklar,
    odalarda akşam olurken henüz.
    o zaman gözümün önünde parlar,
    buruşuk buruşuk, ağlayan bir yüz.

    ne vakit karanlık kaplarsa yeri,
    başlar çocukların büyük kederi;
    bakınır, korkuyla dolu gözleri:
    ya artık bir daha olmazsa gündüz?

    gittikçe kesilir derken sedalar,
    gece, bir siyah el gözümü bağlar;
    duyarım, içime sığınmış, ağlar,
    bir ufacık çocuk, bir küçük öksüz...