şükela:  tümü | bugün
  • sevgili ağlarken burnunda oluşan küçük sevimli yeşil baloncukları pıt pıt diye patlattıktan ve ortamı yumuşattıktan sonra romantik, asil, yakışıklı ve bir o kadar da metro gelirken ayağını sarı çizginin ötesine uzatacak kadar tehlikeli erkeklerin yapacağı ince davranış, takozlar anlamaz.

    dün akşam pomçik yengeniz eve hüngür hüngür ağlayarak geldiğinde çok sinirlenmiştim. hemen mutfak önlüğümü çıkarıp sokağa çıkmak ve benim canımın en içi olan pomçikimi ağlatanı bulmak, onu tokat manyağı yapmak istedim. fakat olay bambaşka imiş.

    meğer siz duyarsız ve de kalpsiz insanların yerlere attığı sakızı ekmek sanıp yiyen bir kuşun vefat etmesiymiş onu üzen.

    âb-ı ahmerleri boncuk boncuk dökülürken, sineme oturan yumruyu hissettim.

    ciğerim kebap, hüznüm hüsnümü eylemiş harap,
    ah sensin be afet, biçâre yüreğe yegâne ahbap...

    o an ki baloncuk peydah oldu kahve fincanı burnunda. ömrümün en yuvarlak, ömrümün en parlak baloncuğuydu o.

    sanki opelia'nın midesine 3 taşı sokarak yok etmek istediği dev kurbağanın şişip inen dev gerdanı gibiydi yeşil baloncuğu pomçikimin.

    tuttum kanadından ve gel dedim benimle kadınım. volkan konak taklidi yapan o zibidi gibi dedim, kaaağğ dıı nımm...

    - hımmff de dedim hımfff pomçikim hadii
    - ya ama git sen utanıyorumm:(
    - hımff de yaa hadiii
    - e peki madem
    - hımff
    - ...

    euzübillahimineşeytanirracim. sandım ki ârâm-ı cânımın beyni boşaldı oracığa. fakat olsundu. en nihayetinde pomçikimin içerüsünden gelen bir şey idi o ve ben onu da sevdimdi...