şükela:  tümü | bugün
  • bostancı sabit pazarının girişinde yer alan süper ucuza karnınızda duracak bir kısım gıda türevi kiralayabileceginiz pide salonu. ha kiraladıklarınız midenizde ne kadar kalırlar çıkışları nasıl olur bunun garantisi yok tabii.
  • sahibi olan ahmet abi yazlıkta bizim alt kat komşumuzdur. muhteşem bir adamdır. iki duble sonra dili daha da bir tatlanır. harika hikayeleri vardır sabahlara kadar dinlenir. sima olarak orhan gencebay ile benzerliği şaşırtıcıdır. yazları haftada bir veya iki gün ancak masallarda veya türk filmlerinde karşımıza çıkacak türden ziyafet sofralarına şeflik yapar. bütün apartman onun direktifleriyle ufak tefek bişeyler hazırlar ama ana yemek onundur. hatta bir gün bahçede kuyu kazmış ve içinde bir tam kuzuyu pişirmiştir. (bkz: kuyu kebabı) geçen sene gidememiştim özledim şimdi.
  • bostancının meşhur pidecisi.
    çok ucuz ve çok güzel pide yapar.
    (bkz: kır pidesi)

    "pidemmi yiceksiiin?" modeli kızların gerçekten sakınmaları gereken bir ortamdır zira postanenin önünde kurulan amele pazarı buradan beslenir.
  • adi fuze isimlerine benzeyen pideci.kardesimin motor, asiri ahmet 1 pidesi yuklenmesi sonucu kotu bicimde bozulmiustu gecmiste ama kendisi israrla yoktur ahmet 1'in bir gunahi deyip hala yemege devam eder pideleri.
  • kir pidesinin hasını gayet ehven fiyatlardan üreten pideci. sahibi dünyanın en tatlı insanıdır ve de işine ve müşterisine saygı gösteren bir şahsiyettir.
  • efsane pidecidir, hatta daha kır pidesi öyle pek bilinen, popüler bir şey değildir ahmet 1'den önce. eskiden paket yapıp eve gelinir tüketilirdi, çünkü oturma mekanı ufak olduğundan yer bulunumazdı, sonraları bahçeye, yan tarafa falan masalar attılar mekan genişledi. şimdi nasıldır bilmem ama çok karnımızı doyurmuşluğumuz, açık ayranından metal bardakta içmişliğimiz çok vardır. ıspanaklı pidesini ayrıca beğenirdim.
  • (bkz: allah 1 camii)
  • lisedeyken bol bol tükettiğimiz pidelerin mekanı; yeşilliğin, hamurun ve atın buluştuğu bir sevgi yuvası. bir keresinde çalışanlarından biriyle muhabbet ediyorduk şöyle bir diyalog geçti aramızda:

    -ahmet iki nerede abi
    +almanyada
    -hadi ya biz de hiç yok sanıyoduk, almanyada nerde?
    +hollanda

    aynı zamanda böyle saykedelik bir ortamdır burası, boşuna sevgi yuvası demedim sonuçta.