şükela:  tümü | bugün
  • o gittinden beri faşoların sayısı daha da arttı galiba...
    onu, zamanında lümpenlikle suçlayanlar
    ahmet kaya varken, daha az faşo vardı diyebilir mi acaba.

    ama hiç bir faşist oğlu faşist
    onun, bıyıklarımız terlerken
    yüreğimize açtığı insan ve anadolu sevgisinin hatırasını kirletemez.
  • ölen, giden ama arkasında iz bırakan bir insan.
    birileri solcu der, birileri faşist. kimileri şarkılarını beğenir, kimileri beğenmez.
    bazen terörist olur, bazen vatansever.
    bu farklı görüşler tamamen insanların bakış açıları ile ilgilidir. adamın kürtçe şarkı söylemesini yasaklayanlar hatta konuşmasını bile yasaklayanlar için faşistin kim olduğu bellidir. plan yapmayın plan şarkısı ile coşanlar, ahmet kaya şarkılarını elbette beğenmeyecektir.
    bir anımı anlatayım da bu insanların niye böyle farklı değerlendirildiği daha iyi anlaşılsın. istanbul kumkapı tren istasyonu merdivenlerinden aşağıya inerken iki kişi kürtçe konuşuyor. o noktadan geçen bir adam da kürtçe konuşmayın diye bu iki kişinin üstüne yürüyor. bu olay 21. yüzyılda yaşanmıştır. olayın gerisini izlemeden o alandan uzaklaştım. o an, iki kişi o adamın kafasını kırsa dibine kadar haklılar. ancak kırınca ne oluyor, türk-kürt düşmanlığı oluyor. o tartışmanın nedeni üzerinde hiç durulmuyor. siz hiç türkçe konuşmayın diyen bir kürte denk geldiniz mi?
    bir tarafta ülkenin üniversiteleri ingilizce eğitim verirken diğer taraftan bazı insanların anadili olan kürtçeyi konuşmalarını kaldıramayan vatandaşlar var. bırakın insanlar istediği dili konuşsun istedikleri gibi duygularını şarkılara döksünler. önüne engel çıkarttıkça insanlar daha da sert tepkiler verecektir. kürtçe konuşulmasının ülke bütünlüğüne ne zararı var? dünya üzerinde hiç mi çok dilli ülke yok? dikkat kürtçe resmi dil olsun demiyorum, sadece rahat rahat konuşulsun diyorum. bu ülke bu insalar ile var oldu ve hep var olacaktır.
    sonuç olarak; ahmet kaya, iyi veya kötü iz bırakmayı başaran gerçek bir sanatçıdır.
    pre-edit: kürt değilim.
  • dinledikçe insanın dinleyesi gelen, eşsiz yorumcu.
  • şarkılarından çok aklımda bir olayla yer etmiştir. 1998 yılında kendisinin irc'de yassax nick'iyle takıldığı dönem çalıştığım şirkete uğramıştı. bizim çalışanların bir kısmı eski aidata irc sunucusu adminleriydi. oradan tanışıyorlarmış. ofise geldiğinde bilgisayar başında çalışıyordum. beni geçip doğrudan elemanların yanına gitmek yerine durup son derece saygılı bir tonda selam verip hatrımı sormuş idi. ünlü bir sanatçı olmasını geçtim, istanbul'da kimseden böyle bir yaklaşım görmediğimden ve doğal olarak beklemediğimden baya şaşırmıştım. aklımda her zaman sıradışı iyi biri olarak kaldı.
  • 7 yıl geçmesine rağmen hala dinlenememiştir. hala yorgundur.
  • samsun çiftlik caddesindeki karakola (kesinlikle isim benzerliğinden) şehit ibaresi ile ismini vermiş kişi. şehit polisimize allah rahmet eylesin ama tabeladaki tezatlık ilk görüldüğü zaman gülümsetir insanı.
  • çocuktum. ailecek araba ile yaptığımız seyahatlerde yolculuğun sonuna kadar eşlik ederdi bize. annem ve babam severek dinler, kardeşim ve beni de dinlemek zorunda bırakırlardı. sonra olan oldu. hayrani olan subay babam yuzunu eksitti, ahmet kaya konusulmadi. yillar gecti, baba ne zaman eline cumbusunu eline alsa agladikca gene soylendi, soylendikce yine bilinen yerlere gidildi.

    inkar edilemeyecek bir olay var, kimimiz sonrasinda sokup atmak istesek de; ahmet kaya bu topragin yetistirdigi bir adamdi ve bu topragin yetistirdiklerine muzigi ile birseyler verdi. sonrasi ne olursa olsun, bu adamin sarkilari beni (hala) bir yerlere atar, soylerken de gram gocunmam sarkilarini. kimse kusura bakmasin, dunya hangisi olmadan daha guzel deseler ibrahim tatlises'i ahmet kaya'nin karsisinda her tercihimde tek gecerim.
  • ah be abim, bu vakit olmuş, sen gideli çok olmuş.

    bize "o yerlerde mutluluk var" diyen sensin, biz aşık olduğumuzda, kalbimiz acıdığında gözümüzdeki yaşı türkünle silen sensin.

    şimdi bir bunu bilir bir bunu söylerim, gerisi boş.

    "ahmet abi, güzelim, bir mendil niye kanar
    diş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanar

    mendilimde kan sesleri..."
    *

    birde;
    "çok uzakta öyle bir yer var
    o yerlerde mutluluklar
    bölüşülmeye hazır
    bir hayat var. "
  • 80 lerin ortasında, lise yıllarımda tanıdığım sanatçı. öyle güzel söylüyordu ki, kalbimizden yakalamıştı bizi. hep dilimizde, hep beynimizdeydi. kürt olduğunu da biliyorduk. hiç önemi yoktu ki anadolu çocuğuydu o da bizim gibi. arkadaş gibi, kardeş gibi sevdik.

    sonra bir de baktık, kardeşimiz, düşman bayrağı önünde türkü söyleyip, zafer işaretleri yapıyor, birilerini özlüyor.

    canın sağolsun da, ayıp ettin bize be "gözüm" ayıp ettin.
  • çocuklu ninnilerimin söyleyicilerindendi. * * * * * * * *eski kırmızı kasetlerden çıkardı o tok sesi ve ben o zamanlar anlamasam da sözlerini dinlerdim. severdim.
    fikirlerini değil ama şarkılarını severim sözünü hayatta en çok söyletmiş adamdı ayrıca. sevmeyeni de çoktu seveni de. sevenlerindenim.
    sevilmesinin en büyük sebebi aramızdan oluşuydu. televizyonlar önünde sinirlendiğini de, küfrettiğini de gördük, güzel gülümseyişlerini de.

    kendin iyi bak beni düşünme
    su akar yatağını bulur
hesabın var mı? giriş yap