şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: #32413294)

    zaman geçtikçe düzelir diye beklenen aile üyelerinin görüşleri düzelmeyip kötüye gittikçe, her öfke patlamasında bi süre bu konuyu açmamak lazım deyip de o süre her seferinde herkesin sakinleşmesi için daha da uzuyorsa, hiç bir şey bu kör düğüm konuyu açmıyorsa işte o zaman bu stres sarıyor insanı.

    herkesin sevgiliye bok atip sonrasında da ama biz senin iyiliğini istiyoruz demesi, sonrasında kendisi yetmiyor gibi babası da böyleymiş diye kanıtı olmayan iddialar atması, sadece maddiyata dayanan eş seçmeye zorlanması çok zor şeymiş.

    şu an olaya duygusal gözlüklerini çıkarmış bakan aile fertlerim sadece maddi açıdan bakıyor ama istedikleri maddi koşullar sağlansa da evet deriz diyemiyorlar. neden? cünkü bir sürü laf edilmiş. o lafları edenler, o huzursuzlukları çıkartanlar siz değil misiniz zaten. zamanında dedik demeyin etmeyin diye şimdi de ettikleri laftan dönemiyorlar diye benim dönmemi bekliyorlar. neden? cünkü artık huzur olmazmış. o huzurun amına koyan siz değil miydiniz be.

    yayında ve yapımda emeği geçen herkesin amına koyim.

    beni bu buhrandan çıkarın artık.
  • benim için ailenin ve sevgilinin farklı şehirlerde olması durumudur. sevgiliyle aynı şehirde okunur. o şehir, aileye 2-3 saat uzaklıktadır. ziyarete gidişler de zordur, ziyaretten dönüşler de.
  • özgürlükçü, demokrat, hatta halkların kardeşliği diyecek kadar da solcu bir aile nasıl faşizan, diktatör ve baskıcı hale dönüşürü göstertendir.

    sadece dünya görüşü 80'lere göre iki farklı uç diye (ki şu an ufak detaylar dışında farklar yok) kaç yıllık geçmişi, yaşanmışlığı olan ilişkiyi, baskıyla, zorla bitirtebilirler.

    bakıyorsun yıl 2017, bakıyorsun aile profili herkesin vay ne kadar müthiş entelektüel diyeceği şekilde, ama gel gör ki işte çomarlık her zaman çomarlık.

    e aile seçiliyor tabi günün sonunda.
  • (bkz: ortada kalmak)
  • sevgilinin aileye açık açık anlatılamamasıyla başlar. önce cesaret edilip anneye anlatılır, sonra babaya anlatılacak olunur, anne bunu engeller. çünkü kültürel yapımız sevgiliyle nişanlanma/evlenme planı yapılmadan babaya bundan bahsedilmesine karşıymış.

    birey annenin sözünü dinler. çünkü babaya anlatmak için desteğe ihtiyacı vardır, kendine o kadar güvenmez. fakat aylar geçmektedir ve sevgili, kişi için hayatının çok önemli bir parçası olmuştur. gel gör ki aile de kişi için çok önemlidir. sevgiliye aileden bahsedilir, fakat aileyle asla açık açık konuşulamaz. kişi sevgilinin yanında daha özgür ve mutlu hissettiği için sevgiliye daha yakın hissetmeye başlar. böylece sevgili ve aile arasında "kültürel yapı"dan kaynaklanan boşluk, kişi ve ailesi arasındaki ilişkiye de yansır.

    sonuç: kendi hayal ettiği bazı şeylere ulaşan bir kişinin üzerinde kurulan baskı sonucu bir çeşit bunalıma girmesi.

    bu konuda toplumdaki bireyler olarak hemen hemen hepimizin gençliğimizde (hatta sonrasında da) büyük zorluk çektiğimizi düşünüyorum. asla kolay bir durum değil. önce kendi geldiğiniz toplumsal yapının sizin mantığınız ve değerlerinizle ne kadar çeliştiğini görüyorsunuz. sonra kendi isteklerinize göre yaşamaya başlıyorsunuz. fakat aileniz o ana kadar sizin yanınızda olduğu için ve bir şekilde düşünce yapınızın ve kişiliğinizin gelişmesinde öyle ya da böyle bir katkıları olduğu için ailenize karşı kötü hissetmeye başlıyorsunuz. oysa sizin hayatınız. onlara hiçbir şekilde maddi olarak yük olmasanız da yaptıklarınızdan katiyen mutlu olmadıklarını görmek sizi yavaş yavaş öldürüyor.
  • ailenin tercih edilmesi ile son bulmalıdır.

    sevgili yitirilebilir, yerine yenisi mutlaka gelir; ancak aile tektir, değişilmemelidir.