şükela:  tümü | bugün
  • hep hayal ettiği olanaklardan birine sonunda kavuştu kadın ama karar veremedi ki. geçen sene de kavuşmuştu, gerçekleştirmişti de ama hiç bi şey değişmemişti ki. kim olduğunu bilen insanları izleyip üzülmeye devam etti, onlardan biri gibi olmak istedi, güzel olmayı da istemişti ama bazı şeyler değişmezdi. hem çok şey yapmak hem de görünmemek istedi bari yazayım dedi, 3. tekil şahıştan bahseden entriler girmeye başladı. hakan günday haklımıydı yazmak 'ne anlatacağımı bilmiyorum' demekle başlar mıydı ki?
    kim olduğunu bilemedi, nerde olduğunu, nereye gitmek istediğini, nereye gitmesi gerektiğini. her doğan günle yeni biri oldu hiç tanıyamadı bu yüzden kendini, sonra uyumamayı seçti o zaman değişmezdi belki ama sorun uykuda değildi ki, kafasının içindeydi sorun belki de çocukken altında kaldığı bir 'tramvay'dı sorun(freud diye bir şey yoktur). yollarda olmayı seçti şimdi o zaman bir yere ait olması gerekmezdi, ama geri dönmesi gerekirdi hep işte,geri döndüğünde gözleri ışıklı biri gelseydi ya artık.
  • hayatımın tek gerçeğidir. neresinden bakarsam bakayım kendimi hiçbir yere ya da tarafa ait hissedemiyorum. her şey anlamsız geliyor. sanki kendimi zorluyormuşum gibi hissediyorum.
  • bir adım ötesi için,

    (bkz: varoluş sancısı çekmek)